برو ادامه مطالعه 📖
Chapter 1
STEWARD: Coffee!
PASSENGER: No, thanks.
پذیرایی: قهوه!
مسافر: نه، ممنون.
WAITER: Seats for dinner!
PASSENGER: No, thanks.
گارسون: صندلی برای شام!
مسافر: نه، ممنون.
INSPECTOR: Tickets!
PASSENGER: No, thanks.
بازرس: بلیطها!
مسافر: نه، ممنون.
INSPECTOR: Pardon?
PASSENGER: I don't want a ticket, thank you.
بازرس: ببخشید؟
مسافر: من بلیط نمیخواهم، ممنون.
INSPECTOR: I'm not selling tickets, sir.
PASSENGER: No?
بازرس: من بلیط نمیفروشم آقا.
مسافر: نه؟
INSPECTOR: No, I want to see your ticket.
PASSENGER: Oh, I haven't got a ticket.
بازرس: نه، من میخواهم بلیط شما را ببینم.
مسافر: اوه، من بلیط ندارم.
INSPECTOR: You haven't got a ticket?
PASSENGER: No, I never buy a ticket.
بازرس: شما بلیط ندارید؟
مسافر: نه، من هرگز بلیط نمیخرم.
INSPECTOR: Why not?
PASSENGER: Well, they are very expensive, you know.
بازرس: چرا نه؟
مسافر: خب، میدونی خیلی گرون هستند.
INSPECTOR: Sir, you're travelling on a train. When people travel on a train, they always buy a ticket.
PASSENGER: Er-
بازرس: آقا، شما دارید با قطار سفر میکنید. وقتی مردم با قطار سفر میکنند، همیشه بلیط میخرند.
مسافر: اِ-
INSPECTOR: And this is a first-class compartment.
PASSENGER: Yes, it is very nice, isn't it?
بازرس: و این یک کوپه درجه یک است.
مسافر: بله، خیلی خوبه، مگه نه؟
INSPECTOR: No, sir. I mean: This is a first-class compartment. When people travel in a first-class compartment, they always buy a first-class ticket.
PASSENGER: No, they don't.
بازرس: نه آقا. منظورم اینه: این یک کوپه درجه یک است. وقتی مردم در کوپه درجه یک سفر میکنند، همیشه بلیط درجه یک میخرند.
مسافر: نه، اینطور نیست.
INSPECTOR: What?
PASSENGER: A lot of people don't buy tickets. The Queen doesn't buy a ticket, does she? Eh? Eh?
بازرس: چی؟
مسافر: خیلی از مردم بلیط نمیخرند. ملکه بلیط نمیخره، مگه نه؟ ها؟ ها؟
INSPECTOR: No, sir, but she's a famous person.
PASSENGER: And what about you? Where's yours?
بازرس: نه آقا، اما اون یک شخص معروفه.
مسافر: و تو چی؟ بلیط تو کجاست؟
کلمات مهم
- پذیرایی (Steward)
- مسافر (Passenger)
- بازرس (Inspector)
- کوپه درجه یک (First-class compartment)
INSPECTOR: Mine?
PASSENGER: Yes, yours. Your ticket. Have you got a ticket?
بازرس: مال من؟
مسافر: بله، مال تو. بلیط تو. تو بلیط داری؟
INSPECTOR: Me, sir?
PASSENGER: Yes, you.
بازرس: من، آقا؟
مسافر: بله، تو.
INSPECTOR: No, I haven't got a ticket.
PASSENGER: Oh - are you a famous person?
بازرس: نه، من بلیط ندارم.
مسافر: اوه - تو آدم معروفی هستی؟
INSPECTOR: Famous? Well, not very - Sir. I am a ticket inspector. I inspect tickets. Are you going to show me your ticket?
PASSENGER: No, I haven't got a ticket.
بازرس: معروف؟ خب، نه خیلی - آقا. من یک بازرس بلیط هستم. من بلیطها را بررسی میکنم. میخواهی بلیطت را به من نشان دهی؟
مسافر: نه، من بلیط ندارم.
INSPECTOR: I see.
PASSENGER: What are you going to do?
بازرس: میفهمم.
مسافر: چی کار میکنی؟
INSPECTOR: I'm going to write your name in my book.
PASSENGER: Oh.
بازرس: میخواهم اسمت را در دفترم بنویسم.
مسافر: اوه.
INSPECTOR: What is your name, sir?
PASSENGER: Mickey Mouse.
بازرس: اسم شما چیست، آقا؟
مسافر: میکی ماوس.
INSPECTOR: Mickey -
PASSENGER: - Mouse. M-O-U-S-E
بازرس: میکی -
مسافر: - ماوس. م-ا-و-س
The inspector stops writing.
بازرس از نوشیدن دست میکشد.
INSPECTOR: Your name, sir?
PASSENGER: Karl Marx? William Shakespeare? Charles Dickens?
بازرس: اسم شما، آقا؟
مسافر: کارل مارکس؟ ویلیام شکسپیر؟ چارلز دیکنز؟
INSPECTOR: I see, sir. Well, if you're not going to tell me your name, leave the train, please.
PASSENGER: Pardon?
بازرس: میفهمم آقا. خب، اگر نمیخواهید اسمتان را بگویید، لطفاً از قطار پیاده شوید.
مسافر: ببخشید؟
INSPECTOR: Leave the train.
PASSENGER: I can't.
بازرس: از قطار پیاده شوید.
مسافر: نمیتوانم.
INSPECTOR: You can't what?
PASSENGER: I can't leave the train.
بازرس: چه چیزی نمیتوانید؟
مسافر: نمیتوانم از قطار پیاده شوم.
INSPECTOR: Why not?
PASSENGER: It's moving.
بازرس: چرا نه؟
مسافر: داره حرکت میکنه.
INSPECTOR: Not now, sir. At the next station.
PASSENGER: Oh.
بازرس: الان نه آقا. در ایستگاه بعدی.
مسافر: اوه.
INSPECTOR: It's in the book, sir. When you travel by train, you buy a ticket, and if you don't buy a ticket, you -
PASSENGER: - leave the train.
بازرس: در کتاب نوشته شده آقا. وقتی با قطار سفر میکنید، بلیط میخرید، و اگر بلیط نخرید، شما -
مسافر: - از قطار پیاده میشوید.
کلمات مهم
- قوانین (Rules)
INSPECTOR: Here we are, sir. We're coming to a station. Please leave the train now.
PASSENGER: Now?
بازرس: رسیدیم آقا. داریم به ایستگاه میرسیم. لطفاً همین حالا از قطار پیاده شوید.
مسافر: حالا؟
INSPECTOR: Yes, sir. I'm sorry, but -
PASSENGER: Oh, that's OK.
بازرس: بله آقا. متأسفم، اما -
مسافر: اوه، مشکلی نیست.
INSPECTOR: - it's in the book, and - What did you say?
PASSENGER: I said: That's OK.
بازرس: - در کتاب قوانین نوشته شده، و - چی گفتی؟
مسافر: گفتم: مشکلی نیست.
INSPECTOR: OK?
PASSENGER: Yes, this is my station. Goodbye.
بازرس: مشکلی نیست؟
مسافر: بله، این ایستگاه من است. خداحافظ.
Chapter 2
JENNY: Let's go to a restaurant tonight.
MARY: OK.
جنی: بیا امشب بریم رستوران.
مری: باشه.
JENNY: Somewhere different.
MARY: All right. Let's have a look in the newspaper.
جنی: یه جای متفاوت.
مری: بسیار خوب. بیا توی روزنامه نگاه کنیم.
MARY: Er... Cinemas... Theatres... Restaurants. Ooh, this sounds nice:
مری: اِ... سینماها... تئاترها... رستورانها. اوه، این به نظر خوب میاد:
JENNY: It sounds good.
MARY: "The Trattoria Romantica. The best French restaurant in London."
جنی: به نظر خوب میاد.
مری: "تراتوریا رومانتیکا. بهترین رستوران فرانسوی در لندن."
JENNY: French?
MARY: Yes.
جنی: فرانسوی؟
مری: بله.
JENNY: "Trattoria Romantica" sounds Italian.
MARY: It says French here.
جنی: "تراتوریا رومانتیکا" ایتالیایی به نظر میاد.
مری: اینجا نوشته فرانسوی.
JENNY: What else does it say?
MARY: "Open every evening — good.
جنی: چه چیزهای دیگه نوشته؟
مری: "هر شب باز است —
JENNY: Good.
MARY: "— from 7.30 to 7.45."
جنی: خوبه.
مری: "— از ساعت ۷:۳۰ تا ۷:۴۵."
JENNY: What? Fifteen minutes?
MARY: It must be a mistake.
جنی: چی؟ پانزده دقیقه؟
مری: حتماً اشتباه چاپی است.
JENNY: I hope so. Anything else?
MARY: Yes. "Music every evening - "
جنی: امیدوارم. چیز دیگری هست؟
مری: بله. "موسیقی هر شب - "
JENNY: Good.
MARY: "— from our Spanish guitarist - "
جنی: خوبه.
مری: "— از گیتاریست اسپانیایی ما - "
JENNY: Spanish guitarist?
MARY: "— Manfred Schmidt."
جنی: گیتاریست اسپانیایی؟
مری: "— مانفرد اشمیت."
JENNY: Manfred Schmidt?!
MARY: Yes. Oh, and there's a picture of the manager.
جنی: مانفرد اشمیت؟!
مری: بله. اوه، و عکسی از مدیر هم هست.
JENNY: What's his name?
MARY: Stavros Papadopoulos.
جنی: اسمش چیه؟
مری: استاوروس پاپادوپولوس.
JENNY: Stavros Papadopoulos?
MARY: Yes.
جنی: استاوروس پاپادوپولوس؟
مری: بله.
JENNY: But that's a Greek name.
MARY: Yes.
جنی: اما این یه اسم یونانیه.
مری: بله.
JENNY: So it's an Italian restaurant, serving French food... The Spanish guitarist has got a German name... And the manager's Greek.
MARY: That's right. It sounds very international. Let's try it.
جنی: پس این یه رستوران ایتالیاییه که غذاهای فرانسوی سرو میکنه... گیتاریست اسپانیایی اسمش آلمانیه... و مدیرش یونانیه.
مری: درسته. خیلی بینالمللی به نظر میاد. بیا امتحانش کنیم.
JENNY: All right.
جنی: بسیار خوب.
Later. They arrive at the restaurant.
MARY: Well, here we are - the Trattoria Romantica.
JENNY: There's no one here. Hello?
مری: خب، رسیدیم - تراتوریا رومانتیکا.
جنی: اینجا کسی نیست. سلام؟
MANAGER: Yes?
JENNY: Oh, good evening. Is this the Trattoria Romantica?
مدیر: بله؟
جنی: اوه، عصر بخیر. اینجا تراتوریا رومانتیکاست؟
MANAGER: I don't know I only work here.
JENNY: Pardon?
مدیر: نمیدونم من فقط اینجا کار میکنم.
جنی: ببخشید؟
MANAGER: Yes, yes, yes. This is the Trattoria Romantica, but we're closed for lunch.
MARY: Closed for lunch? But it's nine o'clock.
مدیر: بله بله بله. اینجا تراتوریا رومانتیکاست، اما برای ناهار تعطیلیم.
مری: برای ناهار تعطیلید؟ اما ساعت نه است.
MANAGER: Ah. In that case, we're closed for breakfast.
MARY: It's nine o'clock in the evening.
مدیر: آه. در اون صورت، برای صبحانه تعطیلیم.
مری: ساعت نه شب است.
MANAGER: Yes, of course it is. Just a little joke. Allow me to introduce myself. I am Stavros Papadopoulos, the manager of the Trattoria Romantica. What can I do for you?
مدیر: بله البته که هست. فقط یه شوخی کوچیک بود. اجازه بدید خودم رو معرفی کنم. من استاوروس پاپادوپولوس هستم، مدیر تراتوریا رومانتیکا. چه کمکی میتونم بکنم؟
MARY: We'd like a table for two, please.
MANAGER: Have you got a reservation?
مری: میخواهیم یک میز برای دو نفر داشته باشیم.
مدیر: رزرو داشتید؟
MARY: Er... No.
MANAGER: Ah. That's a problem.
مری: اِ... نه.
مدیر: آه. این مشکلساز است.
JENNY: But the restaurant is empty.
MANAGER: Is it? Oh, yes. Er... a table for two... Yes. Here you are - a lovely table for two.
جنی: اما رستوران خالی است.
مدیر: واقعاً؟ اوه، بله. اِ... یک میز برای دو نفر... بله. اینجا - یک میز دو نفره زیبا.
JENNY: Thank you.
MANAGER: Is everything all right?
جنی: ممنون.
مدیر: همه چیز مرتب است؟
MARY: Yes, thank you.
MANAGER: Good. That's £12.50, please.
مری: بله، ممنون.
مدیر: خوب. این میشه ۱۲ پوند و ۵۰ پنس.
MARY: What?
MANAGER: £12.50.
مری: چی؟
مدیر: ۱۲ پوند و ۵۰ پنس.
JENNY: What for?
MANAGER: For the chairs.
جنی: بابت چی؟
مدیر: بابت صندلیها.
JENNY: The chairs?!
MANAGER: Yes — £6.25 each.
جنی: صندلیها؟!
مدیر: بله — هر کدوم ۶ پوند و ۲۵ پنس.
MARY: There must be some mistake.
MANAGER: Oh, sorry — £6.30. That's £12.60 altogether. And of course £37 for the table.
مری: حتماً اشتباهی شده.
مدیر: اوه، ببخشید — ۶ پوند و ۳۰ پنس. این میشه ۱۲ پوند و ۶۰ پنس. و البته ۳۷ پوند بابت میز.
MARY: £37 for the table?!
MANAGER: That's... er... £49.60 altogether.
مری: ۳۷ پوند بابت میز؟!
مدیر: این میشه... اِ... جمعاً ۴۹ پوند و ۶۰ پنس.
JENNY: Look here —
MANAGER: Service not included.
جنی: ببین —
مدیر: سرویس شامل نمیشود.
MARY: Service?!
MANAGER: Would you like to pay separately or together?
مری: سرویس؟!
مدیر: مایلید جداگانه پرداخت کنید یا با هم؟
JENNY: Look - we don't want the table or the chairs.
MANAGER: Oh, you want to sit on the floor.
جنی: ببین - ما نمیخواهیم میز یا صندلی.
مدیر: اوه، میخواهید روی زمین بنشینید.
MARY: No, we don't want to take them away.
MANAGER: That's good. We don't have a take-away service.
مری: نه، نمیخواهیم آنها را ببریم.
مدیر: این خوبه. ما خدمات بیرونبر نداریم.
MARY: We want to sit here and eat something.
MANAGER: Eat something?
مری: میخواهیم اینجا بنشینیم و چیزی بخوریم.
مدیر: چیزی بخورید؟
MARY: Yes.
MANAGER: Ah.
مری: بله.
مدیر: آه.
MARY: Can we see the menu, please?
MANAGER: Er... yes. There you are.
مری: میتوانیم منو را ببینیم؟
مدیر: اِ... بله. بگیرید.
JENNY: It's a very small menu.
جنی: این منو خیلی کوچک است.
کلمات مهم
- رزرو (Reservation)
- بیرونبر (Take-away)
MANAGER: It's a very small restaurant. Now, what would you like?
MARY: Let's see... "Egg and chips. Double egg and chips. Double egg and double chips."
مدیر: این رستوران خیلی کوچکی است. حالا چه میل دارید؟
مری: ببینیم... "تخم مرغ و سیب زمینی. دو تخم مرغ و سیب زمینی. دو تخم مرغ و دو سیب زمینی."
JENNY: Um... Isn't this a French restaurant?
MANAGER: Oh, yes. Sorry. Give me the menu.
جنی: ام... این یک رستوران فرانسوی نیست؟
مدیر: اوه، بله. ببخشید. منو را به من بدهید.
The manager takes the menu.
MANAGER: Thank you. Have you got a pencil?
مدیر منو را میگیرد.
مدیر: ممنون. مداد دارید؟
MARY: Here you are.
MANAGER: Thank you. There – a French menu
مری: بگیرید.
مدیر: ممنون. اینجا – یک منوی فرانسوی
Mary puts the menu on the table.
JENNY: What if you don't like eggs?
مری منو را روی میز میگذارد.
جنی: اگر تخم مرغ دوست نداشته باشی چی؟
MANAGER: Have the chips.
MARY: What if you don't like chips?
مدیر: سیب زمینی بخور.
مری: اگر سیب زمینی دوست نداشته باشی چی؟
MANAGER: Have the eggs.
JENNY: What if you don't like eggs or chips?
مدیر: تخم مرغ بخور.
جنی: اگر تخم مرغ یا سیب زمینی دوست نداشته باشی چی؟
MANAGER: Have a sandwich.
MARY: A sandwich?
مدیر: یک ساندویچ بخور.
مری: ساندویچ؟
MANAGER: Yes. I've got one here in my pocket.
MARY: Thank you. Er... what's in this sandwich?
مدیر: بله. یکی تو جیبم دارم.
مری: ممنون. اِ... این ساندویچ چه چیزهایی داره؟
MANAGER: Sand.
JENNY: Sand?!
مدیر: شن.
جنی: شن؟!
MANAGER: Yes, sand. That's why it's called a sandwich – because of the sand which is inside it.
JENNY: Come on, let's go.
مدیر: بله، شن. به همین دلیل بهش میگن ساندویچ – بخاطر شنی که توشه.
جنی: بیا بریم.
MANAGER: What's the matter? You're not going already, are you?
MARY: Yes.
مدیر: مشکل چیه؟ همین الان که نمیرید؟
مری: بله.
MANAGER: Why?
JENNY: Because this must be the worst restaurant in London.
مدیر: چرا؟
جنی: چون این باید بدترین رستوران لندن باشه.
MANAGER: No, it isn't.
MARY: Isn't it?
مدیر: نه، نیست.
مری: نیست؟
MANAGER: No. I've got another one round the corner. It's much worse than this one. Anyway, people don't come here for the food.
JENNY: I'm not surprised.
مدیر: نه. یکی دیگه هم سر کوچه دارم. اون یکی از این هم بدتره. به هر حال، مردم برای غذا به اینجا نمیان.
جنی: تعجب نمیکنم.
MANAGER: No, they come here for the music.
مدیر: نه، اونا برای موسیقی به اینجا میان.
MARY: The music?
MANAGER: Yes. Allow me to present Manfred Schmidt and his Spanish guitar.
مری: موسیقی؟
مدیر: بله. اجازه بدید مانفرد اشمیت و گیتار اسپانیاییاش رو معرفی کنم.
MANFRED: Oie! Guten Abend, meine Damen und Herren!
JENNY: Stavros?
مانفرد: اوی! عصر بخیر، خانمها و آقایان!
جنی: استاوروس؟
MANAGER: Yes?
JENNY: What can Manfred play?
مدیر: بله؟
جنی: مانفرد چه میتواند بنوازد؟
MANAGER: Anything you like.
JENNY: Really?
مدیر: هر چیزی که دوست دارید.
جنی: واقعاً؟
MANAGER: Yes, anything at all.
JENNY: Good. Tell him to play football.
مدیر: بله، هر چیزی.
جنی: خوبه. بهش بگو فوتبال بازی کنه.
MANAGER: Football? What do you mean?
JENNY: We're leaving. Goodbye.
مدیر: فوتبال؟ منظورت چیه؟
جنی: داریم میریم. خداحافظ.
MANAGER: Oh, goodbye. Do come again. Don't forget to tell your friends!
MANAGER: That's the trouble with English people, Manfred.
مدیر: اوه، خداحافظ. دوباره بیایید. فراموش نکنید به دوستانتان بگویید!
مدیر: مشکل مردم انگلیسی اینه، مانفرد.
MANFRED: What's that, Stavros?
MANAGER: They don't know a good restaurant when they see one.
مانفرد: چی هست، استاوروس؟
مدیر: اونا یه رستوران خوب رو هم وقتی میبینن نمیشناسن.
Chapter 3
DOCTOR: Hello?
STUDENT: Doctor Watson?
دکتر: سلام؟
دانشجو: دکتر واتسون؟
DOCTOR: Yes?
STUDENT: My name's Smith.
دکتر: بله؟
دانشجو: اسم من اسمیته.
DOCTOR: What's the matter with you?
STUDENT: Nothing, doctor. I'm fine.
دکتر: مشکلت چیه؟
دانشجو: هیچی دکتر. من خوبم.
DOCTOR: Really? In that case, why are you calling?
STUDENT: Well, I'm a doctor.
دکتر: واقعاً؟ پس چرا تماس گرفتی؟
دانشجو: خب، من خودم دکتر هستم.
DOCTOR: You're a doctor?
STUDENT: Actually, I'm a student-doctor.
دکتر: تو دکتری؟
دانشجو: راستش، من دانشجو-دکتر هستم.
DOCTOR: You're a student?
STUDENT: — doctor.
دکتر: تو دانشجویی؟
دانشجو: — دکتر.
DOCTOR: Yes?
STUDENT: Er... I'm a student-doctor.
دکتر: بله؟
دانشجو: اِ... من یک دانشجو-دکتر هستم.
DOCTOR: Ah! A student-doctor!
STUDENT: Yes, I'm studying to be a doctor, doctor.
دکتر: آه! یک دانشجو-دکتر!
دانشجو: بله، من دارم درس میخونم که دکتر بشم، دکتر.
DOCTOR: A doctor-doctor? What's a doctor-doctor?
STUDENT: Well, you're a doctor, doctor.
دکتر: دکتر-دکتر؟ دکتر-دکتر چیه؟
دانشجو: خب، شما یک دکتر هستید، دکتر.
DOCTOR: Am I?
STUDENT: Yes, and I'd like to come and watch you working.
دکتر: من هستم؟
دانشجو: بله، و من میخوام بیام و شما رو موقع کار دیدن کنم.
DOCTOR: Fine. Come any time. Goodbye.
The doctor puts the telephone down. There is a knock at the door.
دکتر: خوبه. هر وقت خواستی بیا. خداحافظ.
دکتر تلفن رو قطع میکنه. در زده میشه.
DOCTOR: Come in!
PATIENT: Good morning, doctor.
دکتر: بیاین!
بیمار: صبح بخیر، دکتر.
DOCTOR: Ah, you must be the student-doctor.
PATIENT: Pardon?
دکتر: آه، شما باید دانشجو-دکتر باشید.
بیمار: ببخشید؟
DOCTOR: Student-doctor.
PATIENT: Student-doctor? No, actually. I'm —
دکتر: دانشجو-دکتر.
بیمار: دانشجو-دکتر؟ نه، راستش. من —
DOCTOR: Sit down.
DOCTOR: Now, you want to watch me working.
دکتر: بشینین.
دکتر: حالا، شما میخواین من رو موقع کار دیدن کنین.
PATIENT: Er ... No, actually, I'm not a —
There is another knock at the door.
بیمار: اِ ... نه، راستش من —
دوباره در زده میشه.
DOCTOR: Ah, that'll be my first patient. Come in!
STUDENT: Good morning, doctor.
دکتر: آه، این باید اولین بیمارم باشه. بیاین!
دانشجو: صبح بخیر، دکتر.
DOCTOR: Good morning. (To the student-doctor, indicating the patient) This is a student-doctor. He's come to watch me working. (To the patient, indicating the student-doctor) This is a patient. I'm going to ask her a few questions.
STUDENT: Doctor?
دکتر: صبح بخیر. (به دانشجو-دکتر، با اشاره به بیمار) این یک دانشجو-دکتره. اومده من رو موقع کار دیدن کنه. (به بیمار، با اشاره به دانشجو-دکتر) این یک بیماره. میخوام چند سوال ازش بپرسم.
دانشجو: دکتر؟
DOCTOR: Yes?
STUDENT: I'm a student-doctor.
دکتر: بله؟
دانشجو: من دانشجو-دکتر هستم.
DOCTOR: Really?
STUDENT: Yes.
دکتر: واقعاً؟
دانشجو: بله.
DOCTOR: She's a student-doctor. Like you.
PATIENT: I'm not a student-doctor.
دکتر: اون دانشجو-دکتره. مثه تو.
بیمار: من دانشجو-دکتر نیستم.
DOCTOR: You're not a student?
PATIENT: — doctor.
دکتر: تو دانشجو نیستی؟
بیمار: — دکتر.
DOCTOR: Yes?
STUDENT: I think he's a patient, doctor.
دکتر: بله؟
دانشجو: فکر کنم اون یه بیماره، دکتر.
DOCTOR: A patient doctor? That's marvellous! Patient doctors are the best kind.
STUDENT: No! I'm a student-doctor – he's a patient.
دکتر: یه دکترِ بیمار؟ عالیه! دکترهای بیمار بهترین نوع هستن.
دانشجو: نه! من دانشجو-دکترم – اون یه بیماره.
DOCTOR: I'm a student-doctor – he's a patient.
PATIENT: No! I'm a patient – you're a doctor.
دکتر: من دانشجو-دکترم – اون یه بیماره.
بیمار: نه! من یه بیمارم – شما دکتر هستید.
DOCTOR: I'm a patient – you're a doctor.
PATIENT: No!!
دکتر: من یه بیمارم – شما دکتر هستید.
بیمار: نه!!
STUDENT: You're a doctor – he's a patient!
DOCTOR: You're a doctor – he's a patient!
دانشجو: شما دکتر هستید – اون یه بیماره!
دکتر: شما دکتر هستید – اون یه بیماره!
PATIENT: No!!
STUDENT: You're a doctor – she's a student-doctor.
بیمار: نه!!
دانشجو: شما دکتر هستید – اون دانشجو-دکتره.
DOCTOR: You're a doctor – she's a student-doctor.
PATIENT: No!!
دکتر: شما دکتر هستید – اون دانشجو-دکتره.
بیمار: نه!!
STUDENT: Student-doctor... doctor... patient, doctor.
PATIENT: Patient... doctor... student-doctor, doctor.
دانشجو: دانشجو-دکتر... دکتر... بیمار، دکتر.
بیمار: بیمار... دکتر... دانشجو-دکتر، دکتر.
DOCTOR: Doctor, doctor, doctor, doctor, doctor, doctor! Patient... doctor... student-doctor.
PATIENT: Yes!!
دکتر: دکتر، دکتر، دکتر، دکتر، دکتر، دکتر! بیمار... دکتر... دانشجو-دکتر.
بیمار: آره!!
STUDENT: Well, I'm glad that's all clear. Goodbye.
DOCTOR: Doctor?
دانشجو: خب، خوشحالم که همه چی روشن شد. خداحافظ.
دکتر: دکتر؟
STUDENT: Yes?
DOCTOR: I think you should examine the patient.
دانشجو: بله؟
دکتر: فکر میکنم باید بیمار رو معاینه کنی.
DOCTOR: Examine him?
STUDENT: Find out what's wrong.
دکتر: معاینهاش کنم؟
دانشجو: ببین مشکلش چیه.
DOCTOR: What a good idea! Now, when you examine a patient, the first thing you must do is tell the patient to sit down. You try it.
STUDENT: Sit down.
دکتر: چه ایده خوبی! حالا، وقتی میخوای یه بیمار رو معاینه کنی، اولین کاری که باید بکنی اینه که به بیمار بگی بشینه. تو امتحان کن.
دانشجو: بشین.
PATIENT: I'm already sitting down.
STUDENT: He's already sitting down.
بیمار: من همینجا نشستم.
دانشجو: اون همینجا نشسته.
کلمات مهم
- معاینه کردن (Examine)
- روشن شدن (Clear up)
DOCTOR: Ah. this is a very common problem. If the patient is already sitting down, don't tell him to sit down.
STUDENT: Oh. Don't sit down.
دکتر: آه. این یه مشکل خیلی شایعه. اگر بیمار از قبل نشسته، بهش نگو بشینه.
دانشجو: اوه. ننشین.
PATIENT: Oh. Right.
DOCTOR: Sit down!
بیمار: اوه. باشه.
دکتر: بشین!
PATIENT: Right.
DOCTOR: Now, when the patient is sitting down, what's the first thing you should do?
بیمار: باشه.
دکتر: حالا، وقتی بیمار نشست، اولین کاری که باید بکنی چیه؟
STUDENT: Take his temperature?
DOCTOR: No.
دانشجو: دماش رو بگیرم؟
دکتر: نه.
STUDENT: Feel his pulse?
DOCTOR: No.
دانشجو: نبضش رو چک کنم؟
دکتر: نه.
STUDENT: Tell him to say "Aah"?
DOCTOR: Pardon?
دانشجو: بهش بگم "آآآ" بگه؟
دکتر: چی؟
STUDENT: Say "Aah".
DOCTOR: "Aah!"
دانشجو: بگو "آآآ".
دکتر: "آآآ!"
STUDENT: No - him.
DOCTOR: "Himmm!"
دانشجو: نه - اون.
دکتر: "اوننن!"
STUDENT: No! Tell him to say "Aah".
DOCTOR: Ah! Him! Say "Aah".
دانشجو: نه! به اون بگو "آآآ" بگه.
دکتر: آه! اون! بگو "آآآ".
PATIENT: Pardon?
DOCTOR: Say "Aah".
بیمار: ببخشید؟
دکتر: بگو "آآآ".
PATIENT: Aah.
DOCTOR: Good!
بیمار: آآآ.
دکتر: خوبه!
PATIENT: Actually, doctor, the problem is my arm —
DOCTOR: Now we can ask the patient some questions.
بیمار: راستش دکتر، مشکل دستمه —
دکتر: حالا میتونیم از بیمار چند سوال بپرسیم.
STUDENT: Questions?
DOCTOR: Yes - and here they are.
دانشجو: سوالا؟
دکتر: بله - و ایناهاشون.
DOCTOR: Go on - you can ask him the questions.
STUDENT: Oh. Right.
دکتر: ادامه بده - تو میتونی سوالا رو ازش بپرسی.
دانشجو: اوه. باشه.
DOCTOR: Now listen very carefully. because we have some very important questions for you.
PATIENT: But doctor, the problem is —
دکتر: حالا با دقت گوش کن. چون چند سوال خیلی مهم برات داریم.
بیمار: اما دکتر، مشکل اینه که —
DOCTOR: Read the first question.
STUDENT: Are you Mrs Elisabeth Robinson of 45 Shakespeare Avenue?
دکتر: سوال اول رو بخون.
دانشجو: آیا شما خانم الیزابت رابینسون ساکن خیابان شکسپیر شماره ۴۵ هستید؟
PATIENT: No.
DOCTOR: Correct.
بیمار: نه.
دکتر: درسته.
کلمات مهم
- معاینه (Examination)
- دمای بدن (Temperature)
- نبض (Pulse)
STUDENT: Is this your first baby?
PATIENT: What?
دانشجو: این اولین بچهتون هست؟
بیمار: چی؟
DOCTOR: Try the next one.
STUDENT: What is the capital of Uruguay?
دکتر: سوال بعدی رو امتحان کن.
دانشجو: پایتخت اروگوئه کجاست؟
PATIENT: Montevideo.
DOCTOR: Correct. Well, there's nothing wrong with his South American geography.
بیمار: مونتهویدئو.
دکتر: درسته. خب، مشکلی با جغرافیای آمریکای جنوبیش نداره.
PATIENT: But doctor —
DOCTOR: You're fine. You can go now.
بیمار: اما دکتر —
دکتر: شما خوبید. میتونید برید.
STUDENT: Doctor!
DOCTOR: Yes?
دانشجو: دکتر!
دکتر: بله؟
STUDENT: I really think you should examine the patient.
DOCTOR: Good idea.
دانشجو: واقعاً فکر میکنم باید بیمار رو معاینه کنی.
دکتر: ایده خوبیه.
DOCTOR: Cough.
The patient coughs.
دکتر: سرفه کن.
بیمار سرفه میکند.
DOCTOR: Cough.
The patient coughs.
دکتر: سرفه کن.
بیمار سرفه میکند.
DOCTOR: Cough.
The patient coughs.
دکتر: سرفه کن.
بیمار سرفه میکند.
DOCTOR: Cough.
The patient coughs.
دکتر: سرفه کن.
بیمار سرفه میکند.
DOCTOR: Cough.
The patient coughs.
دکتر: سرفه کن.
بیمار سرفه میکند.
DOCTOR: I know what's wrong with him.
STUDENT: What?
دکتر: میدونم مشکلش چیه.
دانشجو: چی؟
DOCTOR: He's got a cough.
STUDENT: He's got a cough?
دکتر: سرفه داره.
دانشجو: سرفه داره؟
DOCTOR: Yes - and I, Doctor Watson, have got the answer.
The doctor produces a bottle of medicine from his pocket.
دکتر: بله - و من، دکتر واتسون، جواب رو دارم.
دکتر یک شیشه دارو از جیبش درمیاره.
DOCTOR: "Doctor Watson's Universal Cough Remedy."
STUDENT: "Doctor Watson's Universal Cough Remedy"?
دکتر: "داروی جهانی سرفه دکتر واتسون."
دانشجو: "داروی جهانی سرفه دکتر واتسون؟"
DOCTOR: Yes.
STUDENT: But what about his arm?
دکتر: بله.
دانشجو: اما دستش چی؟
DOCTOR: Er... "Doctor Watson's Universal Cough and Arm Remedy."
STUDENT: "Universal Cough and Arm Remedy"?
دکتر: اِ... "داروی جهانی سرفه و دست دکتر واتسون."
دانشجو: "داروی جهانی سرفه و دست؟"
DOCTOR: Yes - and this is how it works. He can drink it -
PATIENT: Aaargh!
دکتر: بله - و اینطوری عمل میکنه. میتونه بنوشتش -
بیمار: آخخخ!
کلمات مهم
- درمان (Remedy)
- سرفه (Cough)
DOCTOR: - but it tastes horrible. Or he can rub it on his back - but he must mix it with water first.
PATIENT: Aa ... aaa ... aaargh!
دکتر: - ولی مزه وحشتناکی داره. یا میتونه به پشتش بمالهش - ولی اول باید با آب مخلوطش کنه.
بیمار: آ... آآ... آخخخ!
DOCTOR: As you can see, he's feeling much better now. All he needs is six months in hospital. Let's take him away.
STUDENT: Where? To the hospital?
دکتر: همونطور که میبینید، حالش الان خیلی بهتره. فقط شش ماه تو بیمارستان نیاز داره. ببریمش.
دانشجو: کجا؟ بیمارستان؟
DOCTOR: No, to the bus stop. Come on!
دکتر: نه، ایستگاه اتوبوس. بیاین بریم!