برو ادامه مطالعه 📖
Chapter 1: Emma is interested in Harriet
فصل 1: اما به هریت علاقهمند است
Chapter 1 | Part 1
Emma Woodhouse had everything.
اما وودهوس همه چیز داشت.
She was beautiful, clever and rich, and she lived very comfortably with her father in a fine house called Hartfield in the village of Highbury.
او زیبا، باهوش و ثروتمند بود و با پدرش در خانهای شیک به نام هارتفیلد در دهکده هایبری به راحتی زندگی میکرد.
Emma’s life as a young child became unhappy when her mother died.
زندگی اما در کودکی، زمانی که مادرش درگذشت، غمگین شد.
So Mr Woodhouse found a woman called Miss Taylor to teach Emma and her sister Isabella.
پس آقای وودهوس زنی به نام دوشیزه تیلور را پیدا کرد تا به اما و خواهرش ایزابل آموزش دهد.
Later, when Emma’s sister married Mr John Knightley and went to live in London, Miss Taylor soon became more of a friend than a governess to Emma.
بعداً، زمانی که خواهر اما با آقای جان نایتلی ازدواج کرد و به لندن رفت، دوشیزه تیلور بهزودی بیشتر از یک معلم سرخانه، دوست اما شد.
After Miss Taylor married and moved away, Emma missed her friend and her good conversation greatly.
بعد از اینکه دوشیزه تیلور ازدواج کرد و نقل مکان نمود، اما دلتنگ دوستش و صحبتهای خوب او شد.
Emma and her father knew many people in Highbury, but she had no good friends of her own age.
اما و پدرش افراد زیادی را در هایبری میشناختند، اما او هیچ دوست صمیمی همسن خودش نداشت.
She spent many evenings alone with her father and they were long and often boring.
او بسیاری از شبها را تنها با پدرش میگذراند و آن شبها طولانی و اغلب کسلکننده بودند.
One evening after supper, an old friend of the family walked into the room.
یک شب بعد از شام، یکی از دوستان قدیمی خانواده وارد اتاق شد.
Mr George Knightley was a man of thirty-seven or thirty-eight years who lived near Highbury and often visited Emma and her father.
آقای جورج نایتلی مردی سی و هفت یا سی و هشت ساله بود که نزدیک هایبری زندگی میکرد و اغلب به دیدار اما و پدرش میآمد.
His brother John was married to Emma’s sister, Isabella.
برادرش جان با خواهر اما، ایزابل، ازدواج کرده بود.
‘Shall I tell you about Miss Taylor’s wedding, Mr Knightley?’ said Emma, trying to sound happy.
"آیا باید در مورد عروسی دوشیزه تیلور برایتان بگویم، آقای نایتلی؟" اما گفت، در حالی که تلاش میکرد خوشحال به نظر برسد.
‘Poor Emma,’ said her father. ‘She misses Miss Taylor very much.’
"بیچاره اما"، پدرش گفت. "او خیلی دلتنگ دوشیزه تیلور است."
‘Of course Emma misses her friend,’ said Mr Knightley. ‘But I’m sure she is happy that Miss Taylor has married.’
"البته که اما دلتنگ دوستش است"، آقای نایتلی گفت. "اما مطمئنم که خوشحال است که دوشیزه تیلور ازدواج کرده است."
کلمات مهم
- became - شد، تبدیل شد
- governess - معلم سرخانه
- missed - دلتنگ شد
- wedding - عروسی
‘Yes, I am.’ said Emma smiling.
"بله، هستم." اما با لبخند گفت.
‘And don’t forget that they married because of me.
"و فراموش نکنید که آنها به خاطر من ازدواج کردند.
I decided it four years ago when you all said that Mr Weston didn’t want to marry again.’
من این را چهار سال پیش تصمیم گرفتم، زمانی که همه شما گفتید آقای وستون نمیخواهد دوباره ازدواج کند."
‘Oh, dear,’ said Mr Woodhouse.
"اوه، عزیزم"، آقای وودهوس گفت.
‘Please don’t matchmake any more, Emma.
"لطفاً دیگر واسطهگری نکن، اما.
Things always happen as you say they will.’
همه چیز همیشه همانطور که تو میگویی اتفاق میافتد."
‘But, Papa, I love matchmaking,’ replied Emma, laughing.
"اما پدر، من عاشق واسطهگری هستم"، اما در حالی که میخندید پاسخ داد.
‘Mr Weston married Miss Taylor because he loves her and she loves him, not because he met her through you,’ said Mr Knightley, shaking his head.
"آقای وستون با دوشیزه تیلور ازدواج کرد چون او را دوست دارد و او هم دوستش دارد، نه به این دلیل که از طریق تو با او آشنا شد"، آقای نایتلی گفت، در حالی که سرش را تکان میداد.
‘But, Mr Knightley,’ she said.
"اما، آقای نایتلی"، او گفت.
‘I knew how they felt before they knew it themselves.
"من قبل از اینکه خودشان بدانند، احساسشان را میدانستم.
That is the secret of a good matchmaker!’
این راز یک واسطهگر خوب است!"
کلمات مهم
- matchmake - واسطهگری کردن
Chapter 1 | Part 2
Emma sometimes asked a group of her father’s friends to spend the evening at Hartfield.
اما گاهی از گروهی از دوستان پدرش میخواست که شب را در هارتفیلد بگذرانند.
On one of these evenings Emma felt very excited.
در یکی از این شبها اما بسیار هیجانزده بود.
A young woman of seventeen was coming to the party.
دختری هفده ساله قرار بود به مهمانی بیاید.
She had no friends or family but she was very beautiful.
او نه دوستی داشت و نه خانوادهای، اما بسیار زیبا بود.
Her name was Harriet Smith.
نام او هریت اسمیت بود.
Emma was interested in Harriet and they spent the evening talking.
اما به هریت علاقهمند شد و آن شب را با صحبت کردن گذراندند.
Harriet was not very clever, but she was friendly, kind, and had beautiful blue eyes.
هریت خیلی باهوش نبود، اما مهربان، دوستداشتنی و دارای چشمان آبی زیبایی بود.
When Harriet and her father’s friends left, Emma made a plan.
وقتی هریت و دوستان پدرش رفتند، اما نقشهای کشید.
She wanted to teach Harriet, to be her friend, and to introduce her to the important people in Highbury.
او میخواست به هریت آموزش بدهد، دوست او باشد و او را به افراد مهم هایبری معرفی کند.
Emma started to spend a lot of time with Harriet and she soon knew all about her.
اما شروع به گذراندن وقت زیادی با هریت کرد و خیلی زود همه چیز را درباره او فهمید.
Harriet told her about her friends, the Martins.
هریت درباره دوستانش، خانواده مارتین، به او گفت.
She often stayed with them on their farm, and she liked Mr Robert Martin very much.
او اغلب در مزرعهشان نزد آنها میماند و آقای رابرت مارتین را خیلی دوست داشت.
One day while the young women were out walking, they met Mr Martin.
روزی، زمانی که دو زن جوان در حال قدم زدن بودند، با آقای مارتین روبرو شدند.
Emma saw at once that Harriet liked him a lot, and she was very unhappy about it.
اما فوراً فهمید که هریت او را خیلی دوست دارد و از این بابت بسیار ناراحت شد.
A farmer was not the right husband for beautiful Harriet!
یک کشاورز همسر مناسبی برای هریت زیبا نبود!
Emma decided to be Harriet’s matchmaker.
اما تصمیم گرفت که واسطه ازدواج هریت شود.
Emma soon thought of the right person for Harriet.
اما خیلی زود به فرد مناسبی برای هریت فکر کرد.
It was Mr Elton – a handsome young clergyman with a comfortable home who needed a wife.
او آقای التون بود – یک کشیش جوان خوشتیپ با خانهای راحت که به یک همسر نیاز داشت.
Emma started work at once.
اما فوراً کار را شروع کرد.
She spoke to Harriet about Mr Elton and to Mr Elton about Harriet, and planned lots of ways for them to meet.
او با هریت درباره آقای التون و با آقای التون درباره هریت صحبت کرد و راههای زیادی برای ملاقات آنها برنامهریزی کرد.
Mr Elton started to visit Hartfield often, and Emma was sure that her plan was working well.
آقای التون شروع کرد به اینکه اغلب به هارتفیلد بیاید و اما مطمئن بود که نقشهاش خوب پیش میرود.
‘I see that you have taught Miss Smith a lot and have helped her to become a much better person,’ Mr Elton told Emma one day.
"میبینم که چیزهای زیادی به دوشیزه اسمیت یاد دادهای و به او کمک کردهای که فرد بسیار بهتری شود"، آقای التون یک روز به اما گفت.
کلمات مهم
- introduce - معرفی کردن
- farm - مزرعه
- handsome - خوشتیپ
- clergyman - کشیش
‘Oh no,’ said Emma smiling. ‘Harriet has always been kind and beautiful. I have done very little.’
"اوه نه"، اما با لبخند گفت. "هریت همیشه مهربان و زیبا بوده است. من کار زیادی نکردهام."
‘You are always right, Emma,’ replied Mr Elton warmly.
"تو همیشه درست میگویی، اما"، آقای التون با گرمی پاسخ داد.
Emma was sure that he spoke with love in his eyes, and at once, she thought of a new plan.
اما مطمئن بود که او با عشق در نگاهش صحبت میکند، و بلافاصله، او به نقشه جدیدی فکر کرد.
‘Would you like me to paint your picture Harriet?’ Emma asked one day, in front of Mr Elton.
"دوست داری من تصویرت را نقاشی کنم، هریت؟" یک روز اما پرسید، در حضور آقای التون.
Harriet was unsure, but Mr Elton thought that it was a wonderful plan.
هریت مطمئن نبود، اما آقای التون فکر کرد که این نقشه فوقالعادهای است.
Emma began at once. She was a good painter and soon finished a fine picture.
اما فوراً شروع کرد. او نقاش خوبی بود و به زودی یک نقاشی زیبا را تمام کرد.
‘Do you think that it is a nice picture, Mr Elton?’ asked Emma, smiling.
"فکر میکنید این یک نقاشی زیباست، آقای التون؟" اما با لبخند پرسید.
‘It is the best picture I have ever seen. It is quite beautiful.
"این بهترین نقاشی است که تاکنون دیدهام. کاملاً زیباست.
You are a very clever painter Emma,’ said Mr Elton. ‘I shall take it to London for a frame at once.’
تو یک نقاش بسیار باهوش هستی، اما"، آقای التون گفت. "من فوراً آن را برای قاب بردن به لندن میبرم."
‘He is very handsome and just right for Harriet,’ Emma thought to herself, ‘but I find him boring.’
"او خیلی خوشتیپ است و دقیقاً مناسب هریت است"، اما با خود فکر کرد، "اما من او را کسلکننده میدانم."
While Mr Elton was in London, Harriet arrived at Hartfield one morning with a big surprise.
در حالی که آقای التون در لندن بود، یک صبح هریت با یک سورپرایز بزرگ به هارتفیلد آمد.
‘Emma, you will never believe it,’ she said excitedly.
"اما، هرگز باور نخواهی کرد"، او با هیجان گفت.
‘Mr Martin has asked me to marry him!’
"آقای مارتین از من خواسته است با او ازدواج کنم!"
Emma was not happy when she saw that Harriet wanted to say yes to Mr Martin.
اما خوشحال نبود وقتی دید که هریت میخواهد به آقای مارتین جواب مثبت بدهد.
‘You cannot marry him, Harriet,’ she said coldly.
"تو نمیتوانی با او ازدواج کنی، هریت"، او سرد گفت.
‘He is only a farmer.
"او فقط یک کشاورز است.
If you marry him, we could not be friends.
اگر با او ازدواج کنی، ما دیگر نمیتوانیم دوست باشیم.
I could not visit a farmer’s wife!’
من نمیتوانم همسر یک کشاورز را ملاقات کنم!"
Chapter 1 | Part 3
Poor Harriet! She did what Emma told her and wrote to Mr Martin to say no, but she was very unhappy.
بیچاره هریت! او کاری را که اما به او گفت انجام داد و به آقای مارتین نامه نوشت تا بگوید نه، اما او بسیار ناراحت بود.
Another person was also unhappy when he heard the news.
شخص دیگری هم وقتی این خبر را شنید ناراحت شد.
Mr Knightley knew Mr Martin well and liked him a lot.
آقای نایتلی، آقای مارتین را خوب میشناخت و او را خیلی دوست داشت.
He was very angry when Emma told him Harriet’s answer.
او خیلی عصبانی شد وقتی اما پاسخ هریت را به او گفت.
‘Did you tell Harriet to marry him, Emma?’ he asked.
"آیا تو به هریت گفتی که با او ازدواج کند، اما؟" او پرسید.
‘Yes, I did,’ replied Emma, smiling sweetly.
"بله، گفتم"، اما با لبخندی شیرین پاسخ داد.
کلمات مهم
- frame - قاب
- believe - باور کردن
home and farm, and Harriet was lucky that he liked her.
خانه و مزرعه، و هریت خوششانس بود که او (آقای مارتین) او را دوست داشت.
Harriet has no family and she couldn’t find a better husband!
هریت هیچ خانوادهای ندارد و نمیتوانست شوهر بهتری پیدا کند!
You have been no friend to Harriet, Emma,’ he said crossly.
"تو دوست خوبی برای هریت نبودهای، اما"، او با عصبانیت گفت.
Emma did not like Mr Knightley to be angry with her, but she was sure that she was right.
اما دوست نداشت که آقای نایتلی از دست او عصبانی باشد، اما مطمئن بود که حق با اوست.
‘You are wrong, Mr Knightley,’ she said.
"شما اشتباه میکنید، آقای نایتلی"، او گفت.
‘Harriet can marry someone much better than Mr Martin.’
"هریت میتواند با کسی خیلی بهتر از آقای مارتین ازدواج کند."
Mr Knightley got up quickly and walked to the door.
آقای نایتلی سریع برخاست و به سمت در رفت.
‘Good morning to you,’ he said coldly, and left.
"صبح بخیر"، او با سردی گفت و رفت.
Chapter 2: Emma feels uncomfortable
فصل 2: اما احساس ناراحتی میکند
Chapter 2 | Part 1
When Mr Elton came back from London with the picture in its frame, he put it in the sitting room at Hartfield and looked at it lovingly.
وقتی آقای التون از لندن با تصویری در قاب برگشت، آن را در اتاق نشیمن در هارتفیلد گذاشت و با محبت به آن نگاه کرد.
Emma watched him and thought of a new plan.
اما او را تماشا کرد و به نقشهای جدید فکر کرد.
She and Harriet were making a book of love poems, so she asked Mr Elton to write something for it.
او و هریت در حال ساختن کتابی از اشعار عاشقانه بودند، پس از آقای التون خواست که چیزی برای آن بنویسد.
He happily agreed, and when he finished, he gave his poem to Emma and left the room.
او با خوشحالی موافقت کرد و وقتی تمام کرد، شعرش را به اما داد و از اتاق خارج شد.
It was called To Miss ____? Emma read the poem to herself quickly.
شعر عنوان "برای دوشیزه ____؟" داشت. اما شعر را سریع برای خودش خواند.
‘Oh Harriet,’ she said excitedly.
"اوه، هریت"، او با هیجان گفت.
‘It is clear that he has written it for you and that he loves you.
"واضح است که او این شعر را برای تو نوشته و تو را دوست دارد.
I’m sure that he will ask you to marry him soon.
مطمئنم که او به زودی از تو خواستگاری خواهد کرد.
I’m so happy.
من خیلی خوشحالم.
I know that I was right to matchmake for you and Mr Elton.
میدانم که حق با من بود که برای تو و آقای التون واسطهگری کردم.
Now you must read his poem.’
حالا تو باید شعر او را بخوانی."
کلمات مهم
- frame - قاب
- poems - اشعار
- clear - واضح
Chapter 2 | Part 2
At first, Harriet could not believe that Mr Elton loved her.
در ابتدا، هریت نمیتوانست باور کند که آقای التون او را دوست دارد.
But Emma soon persuaded her that it was true.
اما اما خیلی زود او را متقاعد کرد که این حقیقت دارد.
Harriet was very happy, and she even stopped thinking about Mr Martin.
هریت بسیار خوشحال بود و حتی فکر کردن به آقای مارتین را متوقف کرد.
The next day, she and Emma went for a walk past Mr Elton’s house.
روز بعد، او و اما برای قدم زدن از جلوی خانه آقای التون گذشتند.
‘Just think Harriet, one day you will live there as Mrs Elton, a clergyman’s wife!’ said Emma.
"فکرش را بکن هریت، یک روز تو در آنجا زندگی خواهی کرد به عنوان خانم التون، همسر یک کشیش!" اما گفت.
Harriet smiled, and then she looked thoughtful.
هریت لبخند زد، و سپس به فکر فرو رفت.
‘But Emma, what about you? I can’t understand why you don’t want a husband too,’ she said.
"اما اما، در مورد تو چطور؟ من نمیفهمم چرا تو هم شوهر نمیخواهی"، او گفت.
‘Harriet, I don’t need a husband!’ replied Emma with a confident smile.
"هریت، من به شوهر نیازی ندارم!" اما با لبخندی مطمئن پاسخ داد.
Emma’s sister Isabella and her family came to stay at Hartfield for Christmas.
خواهر اما، ایزابل، و خانوادهاش برای کریسمس به هارتفیلد آمدند تا بمانند.
During their visit, Mr and Mrs Weston invited them all to their house for dinner.
در طول این دیدار، آقای و خانم وستون همه آنها را به خانهشان برای شام دعوت کردند.
Knowing that Mr Elton was also a guest, Emma asked Mrs Weston to invite Harriet too.
با دانستن اینکه آقای التون نیز مهمان است، اما از خانم وستون خواست که هریت را نیز دعوت کند.
But in the end Harriet had a cold and could not go.
اما در نهایت، هریت سرما خورد و نتوانست برود.
While they were waiting to leave for the Westons’ house, Isabella’s husband, Mr John Knightley, turned to Emma.
وقتی آنها منتظر بودند که به خانه وستونها بروند، شوهر ایزابل، آقای جان نایتلی، رو به اما کرد.
‘I have watched Mr Elton, Emma, and he likes you very, very much,’ he said, with a knowing look.
"من آقای التون را زیر نظر داشتم، اما، و او تو را خیلی، خیلی دوست دارد"، او با نگاهی معنیدار گفت.
‘Do you like him, too?’
"تو هم او را دوست داری؟"
Emma laughed.
اما خندید.
‘We are good friends, that’s all.
"ما دوستان خوبی هستیم، همین.
Surely you don’t really think that he loves me?’ she replied.
مطمئناً فکر نمیکنی که او مرا دوست دارد؟" او پاسخ داد.
At dinner, Mr Elton came and sat next to Emma.
سر شام، آقای التون آمد و کنار اما نشست.
He smiled a lot and was very attentive to her all evening.
او زیاد لبخند میزد و تمام شب بسیار مراقب و توجهش به اما بود.
Emma remembered John Knightley’s words and she felt uncomfortable.
اما سخنان جان نایتلی را به یاد آورد و احساس ناراحتی کرد.
‘Mr Elton has not spoken about Harriet once this evening,’ thought Emma.
"آقای التون امشب حتی یکبار هم درباره هریت صحبت نکرده است"، اما با خود فکر کرد.
‘And he is spending all his time with me.
"و او تمام وقتش را با من میگذراند.
If he loves Harriet, that isn’t right!’
اگر او هریت را دوست دارد، این درست نیست!"
While she was thinking, Mr Weston spoke to her.
در حالی که او در فکر بود، آقای وستون با او صحبت کرد.
‘Emma, we have some news.
"اما، ما یک خبر داریم.
We have had a letter from my son Frank, and he is coming to visit us,’ he said excitedly.
ما نامهای از پسرم فرانک دریافت کردهایم، و او قرار است به دیدن ما بیاید"، او با هیجان گفت.
کلمات مهم
- persuaded - متقاعد کرد
- confident - مطمئن، با اعتماد به نفس
- invited - دعوت کرد
- guest - مهمان
- attentive - مراقب، توجه کننده
‘That’s wonderful Mr Weston.’ said Emma, smiling.
"این فوقالعاده است، آقای وستون." اما با لبخند گفت.
Emma thought that Frank Churchill sounded very interesting and she wanted to meet him.
اما فکر کرد که فرانک چرچیل خیلی جالب به نظر میرسد و او میخواست او را ملاقات کند.
Chapter 2 | Part 3
Mr Weston’s first wife died when his son Frank was a young child, and the young man now lived with his rich aunt and uncle – Mr and Mrs Churchill.
همسر اول آقای وستون زمانی که پسرش فرانک کودک بود، درگذشت و اکنون آن مرد جوان با عمه و عموی ثروتمندش – آقای و خانم چرچیل – زندگی میکرد.
They had no children themselves and Frank was like a son to them.
آنها خودشان فرزندی نداشتند و فرانک مانند یک پسر برای آنها بود.
He even changed his name to Churchill to please them.
او حتی نام خانوادگیاش را به چرچیل تغییر داد تا آنها را خوشحال کند.
When it was time to go home, Emma said goodbye, and waited for her carriage.
وقتی وقت رفتن به خانه شد، اما خداحافظی کرد و منتظر کالسکهاش شد.
To her surprise Mr Elton climbed into it with her.
به تعجب او، آقای التون هم با او سوار کالسکه شد.
Before she could say anything, he took her hand, looked into her eyes, and told her that he loved her!
قبل از اینکه او بتواند چیزی بگوید، آقای التون دستش را گرفت، به چشمانش نگاه کرد و به او گفت که دوستش دارد!
Emma was so surprised that she did not know what to say.
اما آنقدر شگفتزده شد که نمیدانست چه بگوید.
‘But... but... Mr Elton.’ she cried.
"اما... اما... آقای التون." او با تعجب فریاد زد.
‘You can’t love me, you love Harriet!’
"شما نمیتوانید مرا دوست داشته باشید، شما هریت را دوست دارید!"
‘Harriet!’ cried Mr Elton.
"هریت!" آقای التون فریاد زد.
‘What are you saying? I’ve never loved Harriet in my life!’
"چه میگویی؟ من هرگز در زندگیام هریت را دوست نداشتهام!"
And he thought to himself, ‘It’s true that Harriet is beautiful, but she isn’t rich!’
و او با خودش فکر کرد: "درسته که هریت زیباست، اما ثروتمند نیست!"
‘No, Emma my dearest,’ he went on.
"نه، اما عزیزم"، او ادامه داد.
‘It is you that I love and I thought that you felt the same about me.
"این تو هستی که من دوستت دارم و فکر میکردم که تو هم همین احساس را نسبت به من داری.
Say that you will marry me!’ he said, looking deeply into her eyes.
بگو که با من ازدواج خواهی کرد!" او گفت و عمیقاً به چشمانش خیره شد.
کلمات مهم
- carriage - کالسکه
Emma could not believe what was happening.
اما نمیتوانست باور کند که چه اتفاقی در حال رخ دادن است.
This was not what she planned!
این چیزی نبود که او برنامهریزی کرده بود!
‘Mr Elton, please stop this at once!’ she cried angrily.
"آقای التون، لطفاً فوراً این کار را متوقف کنید!" او با عصبانیت فریاد زد.
‘I will not marry you!’
"من با شما ازدواج نخواهم کرد!"
They both sat there, feeling angry, and neither Emma nor Mr Elton spoke for the rest of the journey.
هر دو آنجا نشستند، در حالی که عصبانی بودند، و نه اما و نه آقای التون تا پایان مسیر چیزی نگفتند.
The next day, Mr Elton left hurriedly for the city of Bath, in the south-west of England.
روز بعد، آقای التون با عجله به شهر بث، در جنوب غربی انگلستان، رفت.
Emma was relieved that she did not have to see him for a while.
اما احساس آسودگی کرد که برای مدتی مجبور نبود او را ببیند.
‘I know that Mr Elton doesn’t love me!
"میدانم که آقای التون مرا دوست ندارد!
He only wants to marry me for my money,’ thought Emma.
او فقط میخواهد با من به خاطر پولم ازدواج کند"، اما با خود فکر کرد.
Then she remembered Harriet!
سپس او به یاد هریت افتاد!
‘Oh dear, and I persuaded Harriet that Mr Elton loved her.
"اوه خدای من، و من هریت را متقاعد کردم که آقای التون او را دوست دارد.
Now I will have to tell her!’
حالا باید این را به او بگویم!"
Chapter 2 | Part 4
Harriet cried a lot when she heard the news, but she did not blame Emma, and she did not blame Mr Elton.
هریت وقتی خبر را شنید خیلی گریه کرد، اما اما را سرزنش نکرد، و آقای التون را هم سرزنش نکرد.
Because Harriet was so nice about it all, Emma felt worse.
چون هریت در مورد همه چیز خوب رفتار کرد، اما احساس بدتری پیدا کرد.
Not long after this, Emma had more bad news.
مدتی بعد از این، اما خبرهای بدتری دریافت کرد.
Frank Churchill couldn’t come to Highbury until later in the year.
فرانک چرچیل تا اواخر سال نمیتوانست به هایبری بیاید.
‘Oh dear, and I really wanted to meet him.
"اوه خدای من، و من واقعاً میخواستم او را ببینم.
He sounds so interesting.’ she said to Mr Knightley who was visiting Hartfield.
به نظر خیلی جالب میآید." او به آقای نایتلی گفت که به دیدار هارتفیلد آمده بود.
‘Well I’m sure that he could come if he really wanted to,’ replied Mr Knightley coldly.
"خب من مطمئنم که اگر واقعاً میخواست، میتوانست بیاید"، آقای نایتلی با سردی پاسخ داد.
‘I think that he is making an excuse.’
"فکر میکنم که او بهانه میآورد."
Emma was surprised.
اما متعجب شد.
‘Mr Knightley, why do you say that?’ she asked.
"آقای نایتلی، چرا این را میگویید؟" او پرسید.
‘It’s clear that his father wants to see him now, not later,’ replied Mr Knightley crossly.
"واضح است که پدرش میخواهد اکنون او را ببیند، نه بعداً"، آقای نایتلی با عصبانیت پاسخ داد.
‘I think that he is a selfish young man!’
"فکر میکنم که او یک مرد جوان خودخواه است!"
‘Well, I don’t.’ replied Emma coldly.
"خب، من اینطور فکر نمیکنم." اما با سردی پاسخ داد.
‘And I’m sure that he will come to Highbury as soon as he can.’
"و من مطمئنم که او به محض اینکه بتواند به هایبری خواهد آمد."
Mr Knightley said nothing after that.
آقای نایتلی بعد از آن چیزی نگفت.
کلمات مهم
- relieved - آسوده، راحت شده
- blame - سرزنش کردن
- excuse - بهانه
- crossly - با عصبانیت
- selfish - خودخواه
Chapter 3: Emma doesn’t like Jane
فصل 3: اما از جین خوشش نمیآید
Chapter 3 | Part 1
A few days later, while Emma and Harriet were out walking, they decided to visit Mrs and Miss Bates.
چند روز بعد، در حالی که اما و هریت در حال قدم زدن بودند، تصمیم گرفتند به دیدار خانم بیتس و دوشیزه بیتس بروند.
Mrs Bates was a widow who lived in Highbury with her unmarried daughter.
خانم بیتس بیوهای بود که با دختر مجردش در هایبری زندگی میکرد.
Miss Bates was a kind woman, but she was very talkative, and Emma thought she was silly and boring.
دوشیزه بیتس زنی مهربان بود، اما بسیار پرحرف بود و اما فکر میکرد او احمق و کسلکننده است.
She did not often visit her, but she wanted to introduce her to Harriet.
او اغلب به دیدن او نمیرفت، اما میخواست او را به هریت معرفی کند.
When Miss Bates saw Emma and Harriet, she was very happy because she had some news to tell them.
وقتی دوشیزه بیتس اما و هریت را دید، بسیار خوشحال شد، زیرا خبری داشت که به آنها بگوید.
‘Miss Woodhouse, can you believe what has happened?
"دوشیزه وودهوس، میتوانید باور کنید چه اتفاقی افتاده است؟
We have had a letter today from my niece, Jane Fairfax, who is living in Weymouth – a very nice town by the sea in the south-west of England.
امروز نامهای از خواهرزادهام، جین فرفکس، دریافت کردهایم که در ویموث زندگی میکند – شهری بسیار زیبا کنار دریا در جنوب غربی انگلستان.
She is coming to stay with us and we are very excited.
او قرار است پیش ما بماند و ما بسیار هیجانزده هستیم.
You like Jane, don’t you, Miss Woodhouse?
شما جین را دوست دارید، اینطور نیست، دوشیزه وودهوس؟
She is a beautiful girl and so clever!’
او دختری زیبا و بسیار باهوش است!"
‘Yes, of course, Miss Bates. When is she coming?’ replied Emma, trying to sound interested.
"بله، البته، دوشیزه بیتس. او چه زمانی میآید؟" اما پاسخ داد، در حالی که تلاش میکرد علاقهمند به نظر برسد.
‘Next week! She is coming for three months and there is so much to do before she arrives,’ worried Miss Bates.
"هفته آینده! او برای سه ماه میآید و کارهای زیادی است که باید قبل از رسیدنش انجام شود"، دوشیزه بیتس با نگرانی گفت.
‘Then, after her time with us, Jane will look for a job as a governess,’ said Mrs Bates unhappily.
"بعد، پس از مدتی که پیش ما بود، جین به دنبال شغلی به عنوان معلم سرخانه خواهد گشت"، خانم بیتس با ناراحتی گفت.
Jane Fairfax was the same age as Emma, but they were not good friends.
جین فرفکس همسن اما بود، اما آنها دوستان صمیمی نبودند.
It was true that Jane was beautiful and clever.
درست بود که جین زیبا و باهوش بود.
Everybody who knew her liked her, but Emma was a little jealous of Jane.
همه کسانی که او را میشناختند، او را دوست داشتند، اما اما کمی به جین حسادت میکرد.
She liked being the only beautiful and clever young woman in Highbury.
او دوست داشت تنها زن جوان زیبا و باهوش در هایبری باشد.
Like Harriet, Jane Fairfax did not have any family or money, and without a rich husband she needed to work.
مثل هریت، جین فرفکس هم خانواده یا پولی نداشت و بدون یک شوهر ثروتمند، نیاز داشت که کار کند.
Emma did not like Jane, but she felt sorry for her.
اما از جین خوشش نمیآمد، اما برای او احساس دلسوزی میکرد.
So when she saw her again, she tried to be friendly.
پس وقتی دوباره او را دید، تلاش کرد که دوستانه رفتار کند.
کلمات مهم
- widow - بیوه
- talkative - پرحرف
- silly - احمق
- niece - خواهرزاده (دختر)
- jealous - حسود
Chapter 3 | Part 2
‘I believe you met Frank Churchill while you were in Weymouth, Jane.’ said Emma cheerfully.
"فکر میکنم زمانی که در ویموث بودید، فرانک چرچیل را ملاقات کردید، جین." اما با خوشحالی گفت.
‘Yes. I did.’ replied Jane.
"بله، دیدم." جین پاسخ داد.
‘He is coming to visit Mr and Mrs Weston in Highbury soon.’ said Emma, trying to smile. ‘Did you know?’
"او به زودی برای دیدار با آقای و خانم وستون به هایبری میآید." اما با تلاش برای لبخند زدن گفت. "میدانستی؟"
‘Oh, really.’ replied Jane, looking uninterested.
"اوه، واقعاً." جین پاسخ داد، در حالی که بیعلاقه به نظر میرسید.
‘I think that he sounds a very nice man. Did you like him?’ Emma asked.
"فکر میکنم که او مرد خیلی خوبی به نظر میرسد. از او خوشت آمد؟" اما پرسید.
‘People say that he is a very nice man. I do not really know him myself,’ replied Jane coldly.
"مردم میگویند که او مرد بسیار خوبی است. من خودم واقعاً او را نمیشناسم." جین با سردی پاسخ داد.
Jane was not very talkative and Emma found the conversation difficult.
جین زیاد پرحرف نبود و اما گفتوگو را دشوار یافت.
‘What is the matter with her?’ she thought crossly.
"مشکل او چیست؟" اما با عصبانیت با خود فکر کرد.
‘Why is she being so cold and so unfriendly?’
"چرا او اینقدر سرد و غیرصمیمی رفتار میکند؟"
After that difficult afternoon, Emma did not really want to see Jane again very soon.
بعد از آن بعدازظهر سخت، اما واقعاً نمیخواست خیلی زود دوباره جین را ببیند.
But the next day Miss Bates and Jane came to visit her at Hartfield.
اما روز بعد، دوشیزه بیتس و جین برای دیدار او به هارتفیلد آمدند.
‘Emma, have you heard?’ said Miss Bates, excitedly.
"اما، شنیدهای؟" دوشیزه بیتس با هیجان گفت.
‘Mr Elton is going to marry someone called Miss Hawkins from Bristol.
"آقای التون قصد دارد با خانمی به نام دوشیزه هاوکینز از بریستول ازدواج کند.
I hear that she is very beautiful and very rich!’
شنیدهام که او بسیار زیبا و بسیار ثروتمند است!"
Emma could not believe this news!
اما نمیتوانست این خبر را باور کند!
Could Mr Elton have forgotten his words of love to her so soon?
آیا ممکن بود آقای التون به این زودی حرفهای عاشقانهاش به او را فراموش کرده باشد؟
‘But he has only been away for four weeks!’ she said.
"اما او فقط چهار هفته رفته است!" او گفت.
‘Yes, I know! He’s a lucky man.
"بله، میدانم! او مرد خوششانسی است.
And after the wedding he will bring his bride back to Highbury.
و بعد از عروسی، عروسش را به هایبری میآورد.
Isn’t that good news?’ said Miss Bates smiling happily.
این خبر خوبی نیست؟" دوشیزه بیتس با خوشحالی لبخندزنان گفت.
Emma did not think that it was very good news!
اما فکر نمیکرد که این خبر خیلی خوبی باشد!
‘So, I was right about Mr Elton,’ thought Emma to herself.
"پس، من درباره آقای التون درست فکر میکردم"، اما با خود فکر کرد.
‘He was just looking for a rich wife and that’s why he asked me and not Harriet to marry him.’
"او فقط به دنبال یک همسر ثروتمند بود و به همین دلیل از من خواستگاری کرد، نه از هریت."
Mr Elton came back to Highbury for a short visit before the wedding.
آقای التون برای یک دیدار کوتاه قبل از عروسی به هایبری برگشت.
Poor Harriet did not want to see him.
بیچاره هریت نمیخواست او را ببیند.
But luckily she and Emma soon heard some news which stopped them thinking about Mr Elton.
اما خوشبختانه او و اما خیلی زود خبری شنیدند که باعث شد دیگر به آقای التون فکر نکنند.
‘Emma, we have had a letter from Frank,’ said Mr Weston.
"اما، ما نامهای از فرانک دریافت کردهایم"، آقای وستون گفت.
‘He is coming to Highbury tomorrow.
"او فردا به هایبری میآید.
I know that you would like to meet him, so I shall bring him to visit you.’
میدانم که دوست داری او را ببینی، پس او را برای دیدنت میآورم."
Frank was tall, handsome and friendly, and Emma liked him at once.
فرانک قدبلند، خوشتیپ و دوستانه بود، و اما فوراً از او خوشش آمد.
Chapter 3 | Part 3
The next day Emma and Mrs Weston showed Frank around Highbury.
روز بعد، اما و خانم وستون فرانک را در هایبری گرداندند.
They stopped at the Crown Inn.
آنها جلوی مهمانخانه کراون توقف کردند.
‘This is a good place for a party, Emma,’ said Frank excitedly.
"اینجا جای خوبی برای یک مهمانی است، اما"، فرانک با هیجان گفت.
‘Why don’t we have a ball here?’
"چرا اینجا یک رقص برگزار نکنیم؟"
‘Oh, I love playing music. That’s a wonderful idea!’ cried Emma.
"اوه، من عاشق نواختن موسیقی هستم. این ایده فوقالعادهای است!" اما با هیجان گفت.
‘We can invite Harriet and Mr Knightley, and Jane Fairfax, of course.
"میتوانیم هریت و آقای نایتلی و البته جین فرفکس را دعوت کنیم.
Did you see her yesterday?’
او را دیروز دیدی؟"
‘Yes, I did. And I met her aunt, Miss Bates.’ replied Frank, laughing.
"بله، دیدم. و با عمهاش، دوشیزه بیتس هم آشنا شدم." فرانک خندان پاسخ داد.
‘Did you often see Jane in Weymouth?’ asked Emma.
"آیا اغلب جین را در ویموث میدیدی؟" اما پرسید.
کلمات مهم
- bride - عروس
- inn - مسافرخانه، مهمانخانه
- ball - مهمانی رقص
‘No, not often,’ replied Frank.
"نه، نه زیاد"، فرانک پاسخ داد.
‘And you, are you good friends with her?’ he asked.
"و شما، آیا شما دوست صمیمی با او هستید؟" او پرسید.
‘I have known her since we were children, but we are not good friends.
"من او را از زمانی که بچه بودیم میشناسم، اما ما دوستان صمیمی نیستیم.
I think that Jane is too unfriendly to make friends easily,’ replied Emma, and Frank quickly agreed with her.
فکر میکنم که جین بیش از حد غیرصمیمی است که بتواند به راحتی دوست پیدا کند"، اما پاسخ داد و فرانک سریعاً با او موافقت کرد.
The next day, Emma talked about Frank to her friends.
روز بعد، اما با دوستانش درباره فرانک صحبت کرد.
‘He is very handsome, isn’t he, Mrs Weston?’ she said.
"او خیلی خوشتیپ است، اینطور نیست خانم وستون؟" او گفت.
‘Oh yes.’ replied Mrs Weston. ‘Very handsome.’
"اوه بله." خانم وستون پاسخ داد. "خیلی خوشتیپ."
‘And so funny too!’ said Emma, smiling to herself.
"و خیلی بامزه هم هست!" اما با لبخند به خودش گفت.
While they talked, Mr Knightley sat reading his newspaper.
در حالی که آنها صحبت میکردند، آقای نایتلی نشسته بود و روزنامهاش را میخواند.
He was tired of hearing everyone speak so warmly about Frank Churchill.
او از شنیدن تعریف همه از فرانک چرچیل خسته شده بود.
Chapter 4: Is someone secretly in love?
فصل 4: آیا کسی پنهانی عاشق است؟
Chapter 4 | Part 1
Some time later, Mr and Mrs Cole, who lived in Highbury, decided to have a dinner party.
مدتی بعد، آقای و خانم کول، که در هایبری زندگی میکردند، تصمیم گرفتند یک مهمانی شام برگزار کنند.
While they were waiting for all the guests to arrive, Frank Churchill came and sat next to Emma, and they talked.
در حالی که منتظر بودند همه مهمانها برسند، فرانک چرچیل آمد و کنار اما نشست، و آنها صحبت کردند.
In the middle of their conversation Emma overheard Mrs Cole say something very interesting.
در میانه گفتوگویشان، اما شنید که خانم کول چیز بسیار جالبی گفت.
‘Did you know that Jane Fairfax has a piano now?
"آیا میدانستید که جین فرفکس حالا یک پیانو دارد؟
It arrived today and nobody knows who sent it!’ said Mrs Cole excitedly to her neighbour.
امروز رسید و هیچکس نمیداند چه کسی آن را فرستاده است!" خانم کول با هیجان به همسایهاش گفت.
‘A piano!’ thought Emma.
"یک پیانو!" اما با خود فکر کرد.
‘That’s a very expensive present.
"این یک هدیه خیلی گرانقیمت است.
I wonder who sent it?’
با خودم فکر میکنم چه کسی آن را فرستاده است؟"
Frank saw her looking thoughtful.
فرانک دید که او متفکرانه نگاه میکند.
‘Maybe Jane Fairfax has an admirer,’ he said playfully, and smiled at her.
"شاید جین فرفکس یک ستایشگر دارد"، او با شیطنت گفت و به او لبخند زد.
‘Don’t be silly,’ said Emma, laughing.
"این حرف را نزن"، اما خندید و گفت.
‘I believe that Colonel Campbell sent it.
"فکر میکنم که سرهنگ کمپبل آن را فرستاده است.
He looked after her when she was a child, and is like a father to her.
او وقتی که او بچه بود از او مراقبت میکرد و مثل یک پدر برای او است.
I’m sure that he sent it.
مطمئنم که او آن را فرستاده است.
I really don’t think that Jane has an admirer,’ she went on, ‘or that she is looking for a husband.
واقعاً فکر نمیکنم که جین ستایشگری داشته باشد"، او ادامه داد، "یا اینکه به دنبال شوهر باشد.
She is too unfriendly for that.’
او برای این کار خیلی غیرصمیمی است."
‘Yes, I’m sure that you’re right,’ agreed Frank immediately.
"بله، مطمئنم که حق با شماست"، فرانک فوراً موافقت کرد.
Later that evening, Mrs Weston came and sat next to Emma, and they talked about Jane Fairfax’s piano.
بعدتر همان شب، خانم وستون آمد و کنار اما نشست و آنها درباره پیانوی جین فرفکس صحبت کردند.
‘You know, I think that Mr George Knightley sent it,’ said Mrs Weston.
"میدانی، فکر میکنم که آقای جورج نایتلی آن را فرستاده است"، خانم وستون گفت.
‘Mr Knightley!’ said Emma, in surprise.
"آقای نایتلی!" اما با تعجب گفت.
‘Yes. I think that Mr Knightley is Jane’s secret admirer,’ replied Mrs Weston, talking quietly.
"بله. فکر میکنم که آقای نایتلی ستایشگر پنهانی جین است"، خانم وستون با صدای آرام گفت.
‘You know that he loves listening to Jane play the piano.
"میدانی که او عاشق گوش دادن به نوازندگی جین با پیانو است.
He always says that she has the best voice he has ever heard.
او همیشه میگوید که جین بهترین صدایی را دارد که تا به حال شنیده است.
And this evening he sent his carriage for her and Miss Bates to travel in.’
و امشب هم کالسکهاش را فرستاد تا او و دوشیزه بیتس با آن سفر کنند."
کلمات مهم
- overheard - به طور تصادفی شنیدن
- piano - پیانو
- neighbour - همسایه
- wonder - تعجب کردن، فکر کردن
- admirer - ستایشگر
- colonel - سرهنگ
‘But that isn’t anything unusual.’ said Emma.
"اما این چیز غیرمعمولی نیست." اما گفت.
‘Mr Knightley knows that they don’t have a carriage and he is always very kind to Miss Bates.’
"آقای نایتلی میداند که آنها کالسکه ندارند و او همیشه با دوشیزه بیتس خیلی مهربان است."
‘Well. I think that he sent it because he is secretly in love with Jane.’ said Mrs Weston, smiling in a playful way.
"خب، من فکر میکنم که او آن را فرستاده چون پنهانی عاشق جین است." خانم وستون با لبخند و لحن شوخطبعانهای گفت.
‘No, no, Mrs Weston. I am sure that you are wrong. I know Mr Knightley better than anyone.’ said Emma confidently.
"نه، نه، خانم وستون. من مطمئنم که شما اشتباه میکنید. من آقای نایتلی را بهتر از هر کس دیگری میشناسم." اما با اعتماد به نفس گفت.
‘Jane and he are too different.
"جین و او خیلی با هم متفاوت هستند.
Mr Knightley is so warm and kind and Jane Fairfax is so cold!
آقای نایتلی بسیار گرم و مهربان است و جین فرفکس بسیار سرد است!
No, it isn’t possible.
نه، این ممکن نیست.
And don’t forget, Mrs Weston.’ said Emma.
و فراموش نکنید، خانم وستون." اما گفت.
‘Mr Knightley is like me. He doesn’t want to marry.’
"آقای نایتلی مثل من است. او نمیخواهد ازدواج کند."
Chapter 4 | Part 2
But Emma could not persuade Mrs Weston to believe her.
اما اما نتوانست خانم وستون را متقاعد کند که حرف او را باور کند.
Just then, everyone decided that it was time for some music.
در همان لحظه، همه تصمیم گرفتند که وقت موسیقی است.
First Emma played the piano and she and Frank sang some songs together.
ابتدا اما پیانو نواخت و او و فرانک با هم چند آهنگ خواندند.
Everyone agreed that they were a very handsome couple.
همه توافق داشتند که آنها زوج بسیار جذابی هستند.
After a few songs, Emma went back to her seat and Jane sat at the piano and played and sang with Frank.
بعد از چند آهنگ، اما به جای خود برگشت و جین پشت پیانو نشست و با فرانک نواخت و خواند.
She played the piano really beautifully and she had a better voice than Emma too.
او پیانو را واقعاً زیبا نواخت و صدای بهتری از اما هم داشت.
Emma looked at Mr Knightley, who was watching Jane and smiling.
اما به آقای نایتلی نگاه کرد، که داشت جین را نگاه میکرد و لبخند میزد.
It was clear that he loved listening to her.
واضح بود که او از گوش دادن به او لذت میبرد.
کلمات مهم
- confidently - با اعتماد به نفس
- couple - زوج
Everyone wanted Jane to sing song after song, but she was becoming tired.
همه میخواستند جین یکی پس از دیگری آواز بخواند، اما او داشت خسته میشد.
When Frank asked her to sing another song, Mr Knightley glared at him and whispered to Miss Bates.
وقتی فرانک از او خواست که یک آهنگ دیگر بخواند، آقای نایتلی با خشم به او نگاه کرد و به دوشیزه بیتس آرام چیزی گفت.
‘Miss Bates, please tell Jane to stop.
"دوشیزه بیتس، لطفاً به جین بگویید که دیگر ادامه ندهد.
She is too tired and if she sings another song she will be ill.’
او خیلی خسته است و اگر یک آهنگ دیگر بخواند، بیمار خواهد شد."
Emma was surprised.
اما متعجب شد.
‘He is being attentive to Jane.
"او دارد به جین توجه میکند.
I wonder if Mrs Weston is right?’ she thought to herself.
آیا خانم وستون درست میگفت؟" اما با خود فکر کرد.
After the music, everyone wanted to play music.
بعد از موسیقی، همه میخواستند ساز بزنند.
Emma loved performing, and Frank was the first to ask her.
اما عاشق اجرا کردن بود و فرانک اولین کسی بود که از او خواست.
As she played, she looked around to see what Mr Knightley and Jane were doing.
هنگامی که او مینواخت، به اطراف نگاه کرد تا ببیند آقای نایتلی و جین چه میکنند.
She was happy to see that Jane was already playing, and that Mr Knightley was talking to Mrs Cole.
او خوشحال شد که دید جین از قبل در حال نواختن است و آقای نایتلی در حال صحبت با خانم کول است.
کلمات مهم
- glared - با خشم نگاه کردن
- whispered - زمزمه کردن، آرام صحبت کردن
Chapter 4 | Part 3
Frank was a fine performer, and Emma soon forgot about Mr Knightley possibly being Jane Fairfax’s secret admirer.
فرانک اجراکننده خوبی بود، و اما خیلی زود فراموش کرد که ممکن است آقای نایتلی ستایشگر پنهانی جین فرفکس باشد.
The next morning, Emma thought about the party and smiled.
صبح روز بعد، اما به مهمانی فکر کرد و لبخند زد.
She was a little unhappy that she could not play the piano or sing as well as Jane, but she did not worry too much about it.
او کمی ناراحت بود که نمیتوانست به خوبی جین پیانو بزند یا آواز بخواند، اما زیاد نگران آن نبود.
Emma knew that she really needed to practise more, but she also knew that she was too lazy to do it!
اما میدانست که واقعاً نیاز دارد بیشتر تمرین کند، اما همچنین میدانست که برای انجام این کار خیلی تنبل است!
The next day, she met Harriet, and they went shopping in Highbury.
روز بعد، او با هریت ملاقات کرد و آنها برای خرید به هایبری رفتند.
In town they saw Mrs Weston and Frank.
در شهر، آنها خانم وستون و فرانک را دیدند.
‘We’re going to visit Miss Bates and to listen to Jane playing her new piano.
"ما قصد داریم به دیدار دوشیزه بیتس برویم و به نواختن پیانوی جدید جین گوش دهیم.
Please say that you will come too,’ said Frank, smiling at Emma.
لطفاً بگو که تو هم میآیی." فرانک گفت، در حالی که به اما لبخند میزد.
Emma didn’t really want to listen to Jane playing the piano again, but she decided that she wanted to spend some more time together with Frank.
اما واقعاً نمیخواست دوباره به نواختن پیانوی جین گوش دهد، اما تصمیم گرفت که میخواهد کمی بیشتر با فرانک وقت بگذراند.
So they all went to Miss Bates’s house together.
پس همه با هم به خانه دوشیزه بیتس رفتند.
Soon after they arrived, while they were listening to Jane playing, Miss Bates saw Mr Knightley riding his horse past the house.
کمی پس از رسیدنشان، در حالی که آنها به نواختن جین گوش میدادند، دوشیزه بیتس دید که آقای نایتلی با اسب از جلوی خانه عبور میکند.
She got up at once and went to the window.
او فوراً بلند شد و به سمت پنجره رفت.
‘Mr Knightley,’ she called.
"آقای نایتلی"، او صدا زد.
‘Thank you for sending your carriage for us last night.
"ممنون که دیشب کالسکهتان را برای ما فرستادید.
Miss Woodhouse and Miss Smith are here.
دوشیزه وودهوس و دوشیزه اسمیت اینجا هستند.
We are all listening to Jane playing the piano. Come in and have some tea with us.’
ما همه داریم به نواختن جین گوش میدهیم. بیایید داخل و با ما چای بخورید."
‘Perhaps I will. But how is Jane? Is she well?’ Mr Knightley called back.
"شاید بیایم. اما جین چطور است؟ حالش خوب است؟" آقای نایتلی جواب داد.
‘I hope that all her singing last night didn’t hurt her voice.’
"امیدوارم که تمام آوازخوانی دیشب صدایش را اذیت نکرده باشد."
‘No, no, she is quite well, thank you,’ replied Miss Bates.
"نه، نه، حالش کاملاً خوب است، ممنون"، دوشیزه بیتس پاسخ داد.
‘Will you come in for some tea now, Mr Knightley?
"الان برای نوشیدن چای میآیید داخل، آقای نایتلی؟
Mrs Weston and Frank Churchill are here also.’
خانم وستون و فرانک چرچیل هم اینجا هستند."
‘Oh dear. I’m afraid I don’t have time today, Miss Bates, but thank you.
"اوه، متأسفم. فکر نمیکنم امروز وقت داشته باشم، دوشیزه بیتس، اما ممنون."
Perhaps some other time. Goodbye to you,’ said Mr Knightley, and he rode away.
"شاید یک وقت دیگر. خداحافظ شما"، آقای نایتلی گفت و دور شد.
کلمات مهم
- practise - تمرین کردن
- lazy - تنبل