متن اول

Why we need to protect polar bears

چرا باید از خرس‌های قطبی محافظت کنیم

Polar bears are being increasingly threatened by the effects of climate change, but their disappearance could have far-reaching consequences.

خرس‌های قطبی به طور فزاینده‌ای به‌دلیل تأثیرات تغییرات اقلیمی تهدید می‌شوند، اما ناپدید شدن آن‌ها می‌تواند پیامدهای گسترده‌ای داشته باشد.

They are uniquely adapted to the extreme conditions of the Arctic Circle, where temperatures can reach -40°C.

آن‌ها به‌طور منحصر‌به‌فردی به شرایط شدید و قطبی شمال سازگار شده‌اند، جایی که دما می‌تواند به منفی ۴۰ درجه سانتی‌گراد برسد.

One reason for this is that they have up to 11 centimetres of fat underneath their skin.

یکی از دلایل این سازگاری این است که آن‌ها تا ۱۱ سانتی‌متر چربی زیر پوست خود دارند.

Humans with comparative levels of adipose tissue would be considered obese and would be likely to suffer from diabetes and heart disease.

انسان‌هایی که سطح مشابهی از بافت چربی داشته باشند، چاق در نظر گرفته می‌شوند و احتمال دارد به دیابت و بیماری‌های قلبی مبتلا شوند.

Yet the polar bear experiences no such consequences.

با این حال، خرس قطبی چنین عوارضی ندارد.

A 2014 study by Shi Ping Liu and colleagues sheds light on this mystery.

یک مطالعه در سال ۲۰۱۴ توسط شی پینگ لیو و همکارانش این معما را روشن می‌کند.

They compared the genetic structure of polar bears with that of their closest relatives from a warmer climate, the brown bears.

آن‌ها ساختار ژنتیکی خرس‌های قطبی را با نزدیک‌ترین خویشاوندان آن‌ها از یک اقلیم گرم‌تر، یعنی خرس‌های قهوه‌ای، مقایسه کردند.

This allowed them to determine the genes that have allowed polar bears to survive in one of the toughest environments on Earth.

این مقایسه به آن‌ها این امکان را داد که ژن‌هایی را شناسایی کنند که به خرس‌های قطبی کمک کرده تا در یکی از سخت‌ترین محیط‌های زمین زنده بمانند.

Liu and his colleagues found the polar bears had a gene known as ApoB, which reduces levels of low-density lipoproteins (LDLs) – a form of ‘bad’ cholesterol.

لیو و همکارانش دریافتند که خرس‌های قطبی دارای ژنی به نام ApoB هستند که سطح لیپوپروتئین‌های کم‌چگالی (LDL) – نوعی کلسترول «بد» – را کاهش می‌دهد.

In humans, mutations of this gene are associated with increased risk of heart disease.

در انسان‌ها، جهش‌های این ژن با افزایش خطر بیماری‌های قلبی مرتبط هستند.

Polar bears may therefore be an important study model to understand heart disease in humans.

بنابراین، خرس‌های قطبی می‌توانند مدل مطالعاتی مهمی برای درک بیماری‌های قلبی در انسان باشند.

The genome of the polar bear may also provide the solution for another condition, one that particularly affects our older generation: osteoporosis.

ژنوم خرس قطبی ممکن است راه‌حلی برای یک بیماری دیگر ارائه دهد، بیماری که به‌ویژه نسل مسن‌تر ما را تحت تأثیر قرار می‌دهد: پوکی استخوان.

This is a disease where bones show reduced density, usually caused by insufficient exercise, reduced calcium intake or food starvation.

این بیماری باعث کاهش تراکم استخوان‌ها می‌شود و معمولاً به دلیل کمبود ورزش، کاهش دریافت کلسیم یا مشکلات تغذیه‌ای ایجاد می‌شود.

Bone tissue is constantly being remodelled, meaning that bone is added or removed, depending on nutrient availability and the stress that the bone is under.

بافت استخوانی به طور مداوم در حال بازسازی است، به این معنا که بسته به میزان مواد مغذی موجود و میزان فشاری که به استخوان وارد می‌شود، استخوان‌های جدید اضافه یا حذف می‌شوند.

Female polar bears, however, undergo extreme conditions during every pregnancy.

با این حال، خرس‌های قطبی ماده در هر بارداری شرایطی بسیار سخت را تجربه می‌کنند.

Once autumn comes around, these females will dig maternity dens in the snow and will remain there throughout the winter, both before and after the birth of their cubs.

با آغاز پاییز، این ماده‌ها در برف پناهگاه‌های زایمان حفر می‌کنند و در تمام طول زمستان، قبل و بعد از به دنیا آمدن توله‌هایشان، در آنجا باقی می‌مانند.

This process results in about six months of fasting, where the female bears have to keep themselves and their cubs alive, depleting their own calcium and calorie reserves.

این روند به حدود شش ماه روزه‌داری منجر می‌شود که در این مدت ماده‌های خرس باید خود و توله‌هایشان را زنده نگه دارند و ذخایر کلسیم و کالری خود را مصرف کنند.

Despite this, their bones remain strong and dense.

با این وجود، استخوان‌های آن‌ها همچنان قوی و متراکم باقی می‌ماند.

Physiologists Alanda Lennox and Allen Goodship found an explanation for this paradox in 2008.

فیزیولوژیست‌ها آلندا لنوکس و آلن گودشیپ در سال ۲۰۰۸ توضیحی برای این پارادوکس یافتند.

They discovered that pregnant bears were able to increase the density of their bones before they started to build their dens.

آن‌ها دریافتند که خرس‌های باردار می‌توانند پیش از شروع به ساخت پناهگاه‌های خود، تراکم استخوان‌هایشان را افزایش دهند.

In addition, six months later, when they finally emerged from the den with their cubs, there was no evidence of significant loss of bone density.

علاوه بر این، شش ماه بعد، زمانی که آن‌ها پس از انجام دوره‌ای با توله‌هایشان از لانه بیرون آمدند، هیچ نشانه‌ای از کاهش قابل‌توجه تراکم استخوان مشاهده نشد.

Hibernating brown bears do not have this capacity and must therefore resort to major bone reformation in the following spring.

خرس‌های قهوه‌ای که به خواب زمستانی می‌روند، این توانایی را ندارند و ناچارند در بهار بعدی یک بازسازی عمده استخوانی را انجام دهند.

If the mechanism of bone remodelling in polar bears can be understood, many bedridden humans, and even astronauts, could potentially benefit.

اگر مکانیسم بازسازی استخوان در خرس‌های قطبی درک شود، بسیاری از انسان‌های بستری و حتی فضانوردان ممکن است از آن بهره‌مند شوند.

The medical benefits of the polar bear for humanity certainly have their importance in our conservation efforts, but these should not be the only factors taken into consideration.

مزایای پزشکی خرس قطبی برای بشر قطعاً در تلاش‌های ما برای حفاظت از آن اهمیت دارند، اما این نباید تنها عامل مورد توجه باشد.

We tend to want to protect animals we think are intelligent and possess emotions, such as elephants and primates.

ما معمولاً تمایل داریم از حیواناتی که آن‌ها را هوشمند و دارای احساسات می‌دانیم، مانند فیل‌ها و نخستی‌ها، محافظت کنیم.

Bears, on the other hand, seem to be perceived as stupid and in many cases violent.

از سوی دیگر، خرس‌ها به نظر می‌رسد که به‌عنوان حیواناتی کم‌هوش و در بسیاری از موارد خشن دیده می‌شوند.

And yet anecdotal evidence from the field challenges those assumptions, suggesting for example that polar bears have good problem-solving abilities.

با این حال، شواهد غیررسمی از میدان تحقیق این فرضیات را به چالش می‌کشد و نشان می‌دهد که خرس‌های قطبی توانایی خوبی در حل مسئله دارند.

A male bear called GoGo in Tennoji Zoo, Osaka, has even been observed making use of a tool to manipulate his environment.

یک خرس نر به نام گوگو در باغ‌وحش تنوجی اوساکا حتی مشاهده شده که از یک ابزار برای تغییر محیط خود استفاده کرده است.

The bear used a tree branch on multiple occasions to dislodge a piece of meat hung out of his reach.

این خرس چندین بار یک شاخه درخت استفاده کرد تا تکه‌ای گوشت که در خارج از دسترسش بود را به پایین بیندازد.

Problem-solving ability has also been witnessed in wild polar bears, although not as obviously as with GoGo.

توانایی حل مسئله همچنین در خرس‌های قطبی وحشی مشاهده شده است، اگرچه نه به وضوح گوگو.

A calculated move by a male bear involved running and jumping onto barrels in an attempt to get to a photographer standing on a platform four metres high.

یک حرکت حساب‌شده توسط یک خرس نر شامل دویدن و پریدن روی بشکه‌ها بود تا به یک عکاس که روی سکویی به ارتفاع چهار متر ایستاده بود برسد.

In other studies, such as one by Alison Ames in 2008, polar bears showed deliberate and focused manipulation.

در مطالعات دیگر، مانند مطالعه‌ای که توسط آلیسون ایمز در سال ۲۰۰۸ انجام شد، خرس‌های قطبی دستکاری هدفمند و متمرکزی را نشان دادند.

For example, Ames observed bears putting objects in piles and then knocking them over in what appeared to be a game.

برای مثال، ایمز مشاهده کرد که خرس‌ها اشیایی را در هم جمع می‌کنند و سپس آن‌ها را سرنگون می‌کنند که به نظر می‌رسید یک بازی باشد.

The study demonstrates that bears are capable of agile and thought-out behaviours.

این مطالعه نشان می‌دهد که خرس‌ها قادر به انجام رفتارهای چابک و حساب‌شده هستند.

These examples suggest bears have greater creativity and problem-solving abilities than previously thought.

این نمونه‌ها نشان می‌دهند که خرس‌ها میزان خلاقیت و توانایی حل مسئله بیشتری نسبت به آنچه قبلاً تصور می‌شد، برخوردارند.

As for emotions, while the evidence is once again anecdotal, many bears have been seen to hit out at ice and snow – seemingly out of frustration – when they have just missed out on a kill.

در مورد احساسات، در حالی که شواهد دوباره غیررسمی هستند، بسیاری از خرس‌ها مشاهده شده‌اند که به یخ و برف ضربه می‌زنند – ظاهراً از روی ناامیدی – زمانی که به تازگی شکار را از دست داده‌اند.

Moreover, polar bears can form unusual relationships with other species, including playing with the dogs used to pull sleds in the Arctic.

علاوه بر این، خرس‌های قطبی قادر به ایجاد روابط نامعمول با گونه‌های دیگر هستند، از جمله بازی کردن با سگ‌هایی که برای کشیدن سورتمه در منطقه شمال استفاده می‌شوند.

Remarkably, one hand-raised polar bear called Agee has formed a close relationship with her owner Mark Dumas to the point where they even swim together.

به طرز شگفت‌انگیزی، یک خرس قطبی که به‌صورت دستی پرورش یافته و ایجی نام دارد با صاحب خود، مارک دوموس، رابطه‌ای نزدیک برقرار کرده است تا جایی که آن‌ها حتی با هم شنا می‌کنند.

This is even more astonishing since polar bears are known to actively hunt humans in the wild.

این موضوع حتی شگفت‌انگیزتر است، زیرا خرس‌های قطبی به شکل فعالانه انسان‌ها را در طبیعت شکار می‌کنند.

If climate change were to lead to their extinction, this would mean not only the loss of potential breakthroughs in human medicine, but more importantly, the disappearance of an intelligent, majestic animal.

اگر تغییرات اقلیمی منجر به انقراض آن‌ها شود، این تنها به معنای از دست دادن پیشرفت‌های بالقوه در پزشکی انسانی نخواهد بود، بلکه مهم‌تر از آن، تهدید شدن حیوانی باهوش و باشکوه خواهد بود.

کلمات مهم

• Extinction – انقراض
• Climate change – تغییرات اقلیمی
• Breakthrough – پیشرفت بزرگ / کشف مهم
• Human medicine – پزشکی انسانی
• Disappearance – ناپدید شدن / از بین رفتن
• Intelligent – باهوش
• Majestic – باشکوه / عظیم
• Potential – بالقوه
• Loss – از دست دادن / فقدان
• Species – گونه (جانوری یا گیاهی)
• Ecosystem – اکوسیستم
• Conservation – حفاظت / نگهداری
• Biodiversity – تنوع زیستی
• Vulnerability – آسیب‌پذیری
• Adaptation – سازگاری
• Sustainability – پایداری
• Habitat – زیستگاه
• Evident – آشکار / مشهود
• Predator – شکارچی
• Survival – بقا

متن دوم

The Step Pyramid of Djoser

هرم پلکانی جوسر

A

The pyramids are the most famous monuments of ancient Egypt and still hold enormous interest for people in the present day.

اهرام مصر، مشهورترین بناهای مصر باستان هستند و هنوز هم برای مردم در دنیای امروزی جذابیت زیادی دارند.

These grand, impressive tributes to the memory of the Egyptian kings have become linked with the country even though other cultures, such as the Chinese and Mayan, also built pyramids.

این بناهای بزرگ و تأثیرگذار که به یاد پادشاهان مصر ساخته شده‌اند، با این کشور ارتباط یافته‌اند، هرچند که فرهنگ‌های دیگری مانند چینی‌ها و مایایی‌ها نیز اهرام ساختند.

The evolution of the pyramid form has been written and argued about for centuries.

تحول شکل هرم‌ها قرن‌هاست که مورد بحث و گفت‌وگو قرار گرفته است.

However, there is no question that, as far as Egypt is concerned, it began with one monument to one king designed by one brilliant architect: the Step Pyramid of Djoser at Saqqara.

با این حال، هیچ شکی نیست که در مصر، آغاز ساخت اهرام با یک بنای یادبود برای یک پادشاه که توسط یک معمار برجسته طراحی شده بود، آغاز شد: هرم پلکانی جوسر در سقاره.

B

Djoser was the first king of the Third Dynasty of Egypt and the first to build in stone.

جوسر اولین پادشاه سلسله سوم مصر بود و اولین کسی که ساخت با سنگ را آغاز کرد.

Prior to Djoser’s reign, tombs were rectangular monuments made of dried clay brick, which covered underground passages where the deceased person was buried.

پیش از دوران حکومت جوسر، مقبره‌ها به‌صورت بناهای مستطیلی ساخته شده از آجرهای خشتی خشک‌شده بودند که گذرگاه‌های زیرزمینی محل دفن متوفی را می‌پوشاندند.

For reasons which remain unclear, Djoser’s main official, whose name was Imhotep, conceived of building a taller, more impressive tomb for his king by stacking stone slabs on top of one another, progressively making them smaller, to form the shape now known as the Step Pyramid.

به دلایلی که همچنان نامشخص است، مقام اصلی جوسر به نام ایمهوتپ ایده ساخت مقبره‌ای بلندتر و باشکوه‌تر برای پادشاهش را مطرح کرد که با چیدن تخته‌سنگ‌هایی از جنس سنگ به‌صورت پله‌ای، و به‌تدریج کوچک‌تر شدن آن‌ها، شکل امروزی هرم پلکانی را ایجاد نمود.

Djoser is thought to have reigned for 19 years, but some historians and scholars attribute a much longer time for his rule, owing to the number and size of the monuments he built.

گفته می‌شود که جوسر به مدت ۱۹ سال حکومت کرده است، اما برخی مورخان و دانشمندان به دلیل تعداد و ابعاد بناهایی که ساخته شده، مدت حکومت او را بسیار طولانی‌تر می‌دانند.

C

The Step Pyramid has been thoroughly examined and investigated over the last century, and it is now known that the building process went through many different stages.

هرم پلکانی طی قرن گذشته به طور کامل بررسی و تحقیق شده است، و اکنون مشخص شده که فرایند ساخت آن از مراحل مختلفی عبور کرده است.

Historian Marc Van de Mieroop comments on this, writing ‘Much experimentation was involved, which is especially clear in the construction of the pyramid in the center of the complex.’

تاریخ‌نگار مارک ون ده میرهوپ در این مورد می‌نویسد: «بسیاری از آزمایش‌ها در ساخت این هرم دخیل بوده‌اند، که این موضوع در ساخت هرم در مرکز مجموعه به‌وضوح مشخص است.»

It had several plans ... before it became the first Step Pyramid in history, piling six levels on top of one another ...

این هرم چندین طرح داشت... پیش از آن‌که به اولین هرم پلکانی در تاریخ تبدیل شود، شش طبقه را روی یکدیگر قرار داد ...

The weight of the enormous mass was a challenge for the builders, who placed the stones at an inward incline in order to prevent the monument breaking up.

وزن عظیم این سازه چالشی برای سازندگان بود که سنگ‌ها را با شیب به سمت داخل قرار دادند تا از فروپاشی بنا جلوگیری کنند.

D

When finally completed, the Step Pyramid rose 62 meters high and was the tallest structure of its time.

زمانی که ساخت هرم پلکانی به پایان رسید، ارتفاع آن به ۶۲ متر رسید و بلندترین سازه زمان خود بود.

The complex in which it was built was the size of a city in ancient Egypt and included a temple, courtyards, shrines, and living quarters for the priests.

مجموعه‌ای که این هرم در آن ساخته شده بود، به اندازه‌ی یک شهر در مصر باستان وسعت داشت و شامل یک معبد، حیاط‌ها، زیارتگاه‌ها و محل سکونت کاهنان بود.

It covered a region of 16 hectares and was surrounded by a wall 10.5 meters high.

این مجموعه ۱۶ هکتار مساحت داشت و با دیواری به ارتفاع ۱۰.۵ متر احاطه شده بود.

The wall had 13 false doors cut into it with only one true entrance cut into the south-east corner; the entire wall was then ringed by a trench 750 meters long and 40 meters wide.

این دیوار دارای ۱۳ درب ساختگی بود و تنها یک ورودی واقعی در گوشه‌ی جنوب شرقی آن قرار داشت؛ کل دیوار نیز با یک خندق به طول ۷۵۰ متر و عرض ۴۰ متر احاطه شده بود.

The false doors and the trench were incorporated into the complex to discourage unwanted visitors.

درهای ساختگی و خندق به منظور جلوگیری از ورود بازدیدکنندگان ناخواسته در طراحی مجموعه در نظر گرفته شده بودند.

If someone wished to enter, he or she would have needed to know in advance how to find the location of the true opening in the wall.

اگر کسی قصد ورود داشت، او قبل می‌بایست که چگونه محل ورودی واقعی دیوار را بیابد.

Djoser was so proud of his accomplishment that he broke the tradition of having only his own name on the monument and had Imhotep’s name carved on it as well.

جوسر آنقدر به این دستاورد خود افتخار می‌کرد که سنت قرار دادن تنها نام خودش روی بنا را شکست و نام ایمهوتپ را نیز بر روی آن حک کرد.

E

The burial chamber of the tomb, where the king’s body was laid to rest, was dug beneath the base of the pyramid, surrounded by a vast maze of long tunnels that had rooms off them to discourage robbers.

اتاق مقبره، جایی که پیکر پادشاه در آن قرار داده شد، در زیر پایه هرم حفر شده بود و با شبکه‌ای گسترده از تونل‌های طویلی احاطه شده بود که اتاق‌هایی در کنار آن‌ها ساخته شده تا دزدان را دچار سردرگمی کند.

One of the most mysterious discoveries found inside the pyramid was a large number of stone vessels.

یکی از اسرارآمیزترین کشفیات داخل هرم، تعداد زیادی ظروف سنگی بود.

Over 40,000 of these vessels, of various forms and shapes, were discovered in storerooms off the pyramid’s underground passages.

بیش از ۴۰,۰۰۰ عدد از این ظروف، در اشکال و فرم‌های مختلف، در انبارهایی در کنار گذرگاه‌های زیرزمینی هرم کشف شدند.

They are inscribed with the names of rulers from the First and Second Dynasties of Egypt and made from different kinds of stone.

این ظروف با نام‌های پادشاهان سلسله اول و دوم مصر حکاکی شده‌اند و از انواع مختلف سنگ ساخته شده بودند.

There is no agreement among scholars and archaeologists on why the vessels were placed in the tomb of Djoser or what they were supposed to represent.

بین دانشمندان و باستان‌شناسان توافقی وجود ندارد که چرا این ظروف در مقبره جوسر قرار داده شده‌اند و قرار بوده چه معنا یا مفهومی داشته باشند.

The archaeologist Jean-Philippe Lauer, who excavated most of the pyramid and complex, believes they were originally stored and then give a ‘proper burial’ by Djoser in his pyramid to honor his predecessors.

باستان‌شناس ژان فیلیپ لور، که بیشتر بخش‌های هرم و مجموعه را حفاری کرده است، معتقد است که این ظروف در ابتدا ذخیره شده‌اند و بعداً به عنوان یک «دفن شایسته» برای ادای احترام به پیشینیان خود در هرم جوسر قرار داده شده‌اند.

There are other historians, however, who claim the vessels were dumped into the shafts as yet another attempt to prevent grave robbers from getting to the king’s burial chamber.

با این حال، برخی تاریخ‌دانان دیگر معتقدند که این ظروف به داخل شفت‌ها ریخته شده‌اند به عنوان تلاشی دیگر برای جلوگیری از دسترسی دزدان مقبره به اتاق دفن پادشاه.

F

Unfortunately, all of the precautions and intricate design of the underground network did not prevent ancient robbers from finding a way in.

متأسفانه، تمامی تمهیدات و طراحی پیچیده شبکه زیرزمینی نتوانست از ورود دزدان باستانی جلوگیری کند.

Djoser’s grave goods, and even his body, were stolen at some point in the past and all archaeologists found were a small number of his valuables overlooked by the thieves.

اشیای مقبره جوسر، و حتی بدن او، در مقطعی از زمان به سرقت رفت و باستان‌شناسان تنها تعداد اندکی از اشیای قیمتی او را که دزدان از آن‌ها غافل شده بودند پیدا کردند.

There was enough left throughout the pyramid and its complex, however, to astonish and amaze the archaeologists who excavated it.

با این حال، مقدار کافی از اشیاء در سراسر هرم و مجموعه آن باقی ماند تا باستان‌شناسانی که آن را حفاری کردند را شگفت‌زده کند.

G

Egyptologist Miroslav Verner writes, ‘Few monuments hold a place in human history as significant as that of the Step Pyramid in Saqqara ...

مصرشناس میروسلاو ورنر می‌نویسد: «کمتر بنایی در تاریخ بشر جایگاهی به این اندازه مهم دارد که هرم پلکانی در سقاره دارد...

It can be said without exaggeration that this pyramid complex constitutes a milestone in the evolution of monumental stone architecture in Egypt and in the world as a whole.’

می‌توان بدون اغراق گفت که این مجموعه هرم یک نقطه عطف در تکامل معماری سنگی عظیم در مصر و در سراسر جهان است.»

The Step Pyramid was a revolutionary advance in architecture and became the archetype which all the other great pyramid builders of Egypt would follow.

هرم پلکانی یک پیشرفت انقلابی در معماری بود و به الگوی نمادینی تبدیل شد که تمامی سازندگان هرم‌های بزرگ مصر از آن پیروی کردند.

کلمات مهم

• Monuments - بناهای آثار باستانی
• Tributes - ادای احترام به یادبودها
• Evolution - تکامل
• Dynasty - دودمان، سلسله
• Reign - سلطنت، حکومت
• Tomb - قبر، مقبره
• Impressive - تأثیرگذار، چشمگیر
• Slabs - تخته سنگ‌ها
• Pyramid - هرم
• Complex - مجموعه، معبد، محوطه
• Excavated - حفاری شده
• Archaeologist - باستان‌شناس
• Inscriptions - کتیبه‌ها، نوشته‌ها
• Dynasties - دودمان‌ها، سلسله‌ها
• Mysterious - مرموز
• Precautions - احتیاط‌ها، تدابیر پیشگیرانه
• Grave robbers - دزدان قبر
• Burial chamber - اتاق دفن
• Artifacts - آثار هنری، مصنوعات باستانی
• Archetype - الگو، نمونه اولیه

متن سوم

The Future of Work

آینده کار

According to a leading business consultancy, 3-14% of the global workforce will need to switch to a different occupation within the next 10-15 years, and all workers will need to adapt as their occupations evolve alongside increasingly capable machines.

بر اساس گزارش یک شرکت مشاوره تجاری پیشرو، بین ۳ تا ۱۴ درصد از نیروی کار جهانی در ۱۰ تا ۱۵ سال آینده نیاز به تغییر شغل خواهند داشت و همه کارگران باید با تکامل شغل‌هایشان در کنار ماشین‌های هوشمندتر سازگار شوند.

Automation – or ‘embodied artificial intelligence’ (AI) – is one aspect of the disruptive effects of technology on the labour market.

خودکارسازی – یا «هوش مصنوعی تجسم‌یافته» (AI) – یکی از جنبه‌های اثرات مخرب فناوری بر بازار کار است.

‘Disembodied AI’, like the algorithms running in our smartphones, is another.

«هوش مصنوعی غیرتجسم‌یافته»، مانند الگوریتم‌هایی که در گوشی‌های هوشمند ما اجرا می‌شوند، نمونه دیگری است.

Dr Stella Pachidi from Cambridge Judge Business School believes that some of the most fundamental changes are happening as a result of the ‘algorithmification’ of jobs that are dependent on data rather than on production – the so-called knowledge work.

دکتر استلا پاچیدی از مدرسه بیزنس کمبریج قاضی معتقد است که برخی از بنیادی‌ترین تغییرات در نتیجه «الگوریتمی‌سازی» شغل‌هایی که به داده‌ها وابسته‌اند نه به تولید – به‌اصطلاح مشاغل دانش‌محور – رخ می‌دهد.

Algorithms are capable of learning from data to undertake tasks that previously needed human judgement, such as reading legal contracts, analysing medical scans and gathering market intelligence.

الگوریتم‌ها قادرند از داده‌ها به یادگیری و تطابق بپردازند تا انجام وظایفی که پیش‌تر به قضاوت انسانی نیاز داشتند، مانند خواندن قراردادهای حقوقی، تحلیل اسکن‌های پزشکی و جمع‌آوری اطلاعات بازار.

‘In many cases, they can outperform humans,’ says Pachidi.

«در بسیاری از موارد، آن‌ها می‌توانند عملکرد بهتری نسبت به انسان داشته باشند.» پاچیدی می‌گوید.

‘Organisations are attracted to using algorithms because they want to make choices based on what they consider is “perfect information,” as well as to reduce costs and enhance productivity.’

«سازمان‌ها به استفاده از الگوریتم‌ها جذب می‌شوند، زیرا می‌خواهند تصمیماتی را بر مبنای آنچه که اطلاعات کاملاً صحیح می‌دانند، بگیرند، همچنین هزینه‌ها را کاهش داده و بهره‌وری را افزایش دهند.»

‘But these enhancements are not without consequences,’ says Pachidi.

«اما این پیشرفت‌ها بدون پیامد نیستند.» پاچیدی می‌گوید.

‘If routine cognitive tasks are taken over by AI, how do professions develop their future experts?’ she asks.

«اگر وظایف شناختی روزمره توسط هوش مصنوعی انجام شوند، حرفه‌ها چگونه کارشناسان آینده خود را پرورش خواهند داد؟» او می‌پرسد.

‘One way of learning about a job is “legitimate peripheral participation” – a novice stands next to experts and learns by observation.’

«یکی از روش‌های یادگیری درباره یک شغل، مشارکت حاشیه‌ای مشروع است – یعنی فرد تازه‌کار در کنار متخصصان می‌ایستد و از طریق مشاهده یاد می‌گیرد.»

‘If this isn’t happening, then you need to find new ways to learn.’

«اگر این اتفاق نیفتد، باید روش‌های جدیدی برای یادگیری پیدا کرد.»

Another issue is the extent to which the technology influences or even controls the workforce.

مسئله دیگر میزان تأثیرگذاری یا حتی کنترل فناوری بر نیروی کار است.

For over two years, Pachidi monitored a telecommunications company.

پاچیدی بیش از دو سال یک شرکت مخابراتی را تحت نظر داشت.

‘The way telecoms salespeople work is through personal and frequent contact with clients, using the benefit of experience to assess a situation and reach a decision.

«روش کار فروشندگان در بخش مخابرات بر اساس ارتباط شخصی و مداوم با مشتریان است، با استفاده از تجربه برای ارزیابی یک شرایط و رسیدن به یک تصمیم.»

However, the company had started using an algorithm that defined when and which customers should contact their clients.

با این حال، شرکت به استفاده از یک الگوریتم روی آورده بود که زمان و مشتریانی را که باید با آن‌ها تماس بگیرند، مشخص می‌کرد.

‘The algorithm – usually built by external designers – often becomes the keeper of knowledge,’ she explains.

«الگوریتم – که معمولاً توسط طراحان خارجی ساخته می‌شود – اغلب به نگهبان دانش تبدیل می‌شود.» او توضیح می‌دهد.

In cases like this, Pachidi believes, a short-sighted view begins to creep into working practices whereby workers learn through the ‘algorithm’s eyes’ and become dependent on its instructions.

پاچیدی معتقد است که چنین دیدگاه کوتاه‌مدتی به روش‌های کاری رخنه می‌کند، به شکلی که کارکنان از طریق «چشمان الگوریتم» یاد می‌گیرند و به دستورالعمل‌های آن وابسته می‌شوند.

Alternative explorations – where experimentation and human instinct lead to progress and new ideas – are effectively discouraged.

کاوش‌های جایگزین – که در آن آزمایش و غریزه انسانی به پیشرفت و ایده‌های جدید منجر می‌شود – عملاً سرکوب می‌شوند.

Pachidi and colleagues even observed people developing strategies to make the algorithm work to their own advantage.

پاچیدی و همکارانش حتی مشاهده کردند که افراد در تلاش‌اند با بکارگیری الگوریتم به نفع خود، استراتژی‌هایی توسعه دهند.

‘We are seeing cases where workers feed the algorithm with false data to reach their targets,’ she reports.

«ما شاهد مواردی هستیم که کارکنان داده‌های نادرست را به الگوریتم وارد می‌کنند تا به اهدافشان برسند.» او گزارش می‌دهد.

It’s scenarios like these that many researchers are working to avoid.

این‌گونه سناریوها هستند که بسیاری از محققان در تلاش‌اند از آن‌ها جلوگیری کنند.

Their objective is to make AI technologies more trustworthy and transparent, so that organisations and individuals understand how AI decisions are made.

هدف آن‌ها این است که فناوری‌های هوش مصنوعی را قابل اعتمادتر و شفاف‌تر کنند، به طوری که سازمان‌ها و افراد بفهمند که تصمیمات هوش مصنوعی چگونه گرفته می‌شود.

In the meantime, says Pachidi, ‘We need to make sure we fully understand what it means that this new world raises regarding expertise, occupational boundaries and control.’

در همین حال، پاچیدی می‌گوید: «باید مطمئن شویم که کاملاً درک می‌کنیم که این دنیای جدید چه معنایی در مورد تخصص، مرزهای شغلی و کنترل ایجاد می‌کند.»

Economist Professor Hamish Low believes that the future of work will involve major transitions across the whole life course for everyone:

پروفسور همیش لو، اقتصاددان، معتقد است که آینده کار شامل تغییرات عمده‌ای در طول عمر برای همه خواهد بود:

‘The traditional trajectory of full-time education followed by full-time work followed by a pensioned retirement is a thing of the past,’ says Low.

«مسیر سنتی آموزش تمام‌وقت پس از آن کار تمام‌وقت و سپس بازنشستگی با مستمری متعلق به گذشته است.» او می‌گوید.

Instead, he envisages a multistage employment life: one where retraining happens across the life course, and where multiple jobs and no job happen by choice at different stages.

در عوض، او یک زندگی شغلی چندمرحله‌ای را متصور است، که در آن آموزش مجدد در طول زندگی اتفاق می‌افتد و در دوره‌های زمانی مختلف، افراد به انتخاب خود دارای چندین شغل یا بدون شغل هستند.

On the subject of job losses, Low believes the predictions are founded on a fallacy:

در مورد از دست دادن مشاغل، لو معتقد است که پیش‌بینی‌ها بر اساس یک اشتباه هستند.

‘It assumes that the number of jobs is fixed.

«این فرض می‌کند که تعداد مشاغل ثابت است.

If in 30 years, half of 100 jobs are being carried out by robots, that doesn’t mean we are left with just 50 jobs for humans.

اگر در ۳۰ سال آینده، نیمی از ۱۰۰ شغل توسط ربات‌ها انجام شود، این به این معنا نیست که فقط ۵۰ شغل برای انسان‌ها باقی خواهد ماند.

‘The number of jobs will increase: we would expect there to be 150 jobs.’

تعداد مشاغل افزایش خواهد یافت: ما انتظار داریم که ۱۵۰ شغل وجود داشته باشد.

Dr Ewan McGaughey, at Cambridge’s Centre for Business Research and King’s College London, agrees that ‘apocalyptic’ views about the future of work are misguided.

دکتر اوان مک‌گاوهی در مرکز تحقیقات کسب‌وکار کمبریج و کالج کینگز لندن، موافق است که دیدگاه‌های فاجعه‌انگیز درباره آینده کار نادرست هستند.

‘It’s the laws that restrict the supply of capital to the job market, not the advent of new technologies that causes unemployment.’

«این قوانین هستند که عرضه سرمایه به بازار کار را محدود می‌کنند، نه ظهور فناوری‌های جدید که باعث بیکاری می‌شوند.»

His recently published research answers the question of whether automation, AI and robotics will mean a ‘jobless future’ by looking at the causes of unemployment.

تحقیقات او، منتشر شده در این باره، پاسخ می‌دهد که آیا خودکارسازی، هوش مصنوعی و روباتیک به معنای «آینده‌ای بدون شغل» هستند یا خیر، با بررسی دلایل بیکاری.

‘History is clear that change can mean redundancies. But social policies can tackle this through retraining and redeployment.’

«تاریخ نشان می‌دهد که تغییر می‌تواند به از دست رفتن مشاغل منجر شود. اما سیاست‌های اجتماعی قادرند از طریق آموزش مجدد و جابجایی، این چالش را مدیریت کنند.»

He adds: ‘If there is going to be change to jobs as a result of AI and robotics then I’d like to see governments seizing the opportunity to improve policy to enforce good job security.’

او اضافه می‌کند: «اگر قرار است تغییراتی در مشاغل به دلیل هوش مصنوعی و رباتیک رخ دهد، دوست دارم ببینم که دولت‌ها از این فرصت برای بهبود سیاست‌ها و اجرای امنیت شغلی مناسب استفاده کنند.»

We can ‘reprogramme’ the law to prepare for a fairer future of work and leisure.’

«ما می‌توانیم قوانین را دوباره برنامه‌ریزی کنیم تا برای آینده‌ای عادلانه‌تر در کار و تفریح آماده شویم.»

McGaughey’s findings are a call to arms to leaders of organisations, governments and banks to pre-empt the coming changes with bold new policies that guarantee full employment, fair incomes and a thriving economic democracy.

یافته‌های مک‌گاوهی به رهبران سازمان‌ها، دولت‌ها و بانک‌ها این هشدار را می‌دهد که باید با سیاست‌های جدید و جسورانه، تغییرات پیش‌رو را پیش‌بینی کرده و اشتغال کامل، درآمد منصفانه و دموکراسی اقتصادی شکوفا را تضمین کنند.

‘The promises of these new technologies are astounding. They deliver humankind the capacity to live in a way that nobody could have once imagined,’ he adds.

او اضافه می‌کند: «وعده‌های این فناوری‌های جدید شگفت‌انگیز است. آن‌ها بشریت را به ظرفیت زندگی به شیوه‌ای می‌رسانند که هیچ‌کس قبلاً تصور آن را نداشت.»

‘Just as the industrial revolution brought people past subsistence agriculture, and the corporate revolution enabled mass production, a third revolution has been pronounced.

«همچون‌که انقلاب صنعتی مردم را از کشاورزی معیشتی عبور داد، و انقلاب شرکتی تولید انبوه را ممکن ساخت، یک انقلاب سوم اعلام شده است.»

But it will not only be one of technology. The next revolution will be social.’

«اما این انقلاب تنها از فناوری نخواهد بود. انقلاب بعدی اجتماعی خواهد بود.»

کلمات مهم

• Automation - خودکارسازی
• Artificial Intelligence (AI) - هوش مصنوعی
• Algorithm - الگوریتم
• Workforce - نیروی کار
• Disruptive - مخرب
• Retraining - آموزش مجدد
• Job market - بازار کار
• Productivity - بهره‌وری
• Unemployment - بیکاری
• Redundancy - مازاد نیروی کار
• Social policies - سیاست‌های اجتماعی
• Technological advancements - پیشرفت‌های فناورانه
• Multistage employment life - زندگی شغلی چندمرحله‌ای
• Capital - سرمایه
• Pensioned retirement - بازنشستگی با مستمری
• Occupational boundaries - مرزهای شغلی
• Expertise - تخصص
• Knowledge economy - اقتصاد دانش‌بنیان
• Job security - امنیت شغلی
• Economic democracy - دموکراسی اقتصادی

متن اول

The White Horse of Uffington

اسب سفید آفیگتون

The cutting of huge figures or ‘geoglyphs’ into the earth of English hillsides has taken place for more than 3,000 years.

برش اشکال عظیم یا نقش‌های زمینی بر روی دامنه‌های تپه‌های انگلیسی بیش از ۳۰۰۰ سال است که انجام می‌شود.

There are 56 hill figures scattered around England, with the vast majority on the chalk downlands of the country’s southern counties.

۵۶ نقش تپه‌ای در سراسر انگلستان پراکنده شده‌اند که اکثریت عظیم آن‌ها در اراضی آهکی شهرستان‌های جنوبی کشور قرار دارند.

The figures include giants, horses, crosses and regimental badges.

این نقوش شامل غول‌ها، اسب‌ها، صلیب‌ها و نشان‌های نظامی هستند.

Although the majority of these geoglyphs date within the last 300 years or so, there are one or two that are much older.

اگرچه اکثریت این نقش‌های زمینی مربوط به ۳۰۰ سال گذشته یا حدود آن هستند، اما یکی دو مورد از آن‌ها بسیار قدیمی‌ترند.

The most famous of these figures is perhaps also the most mysterious – the Uffington White Horse in Oxfordshire.

مشهورترین این نقوش شاید همچنین مرموزترین آن‌ها باشد – اسب سفید آفیگتون در آکسفوردشایر.

The White Horse has recently been re-dated and shown to be even older than its previously assigned ancient pre-Roman Iron Age date.*

اسب سفید به‌تازگی دوباره تاریخ‌گذاری شده و نشان داده شده است که حتی قدیمی‌تر از تاریخ باستانی پیشا-رومی عصر آهن در نظر گرفته‌شده‌اش است.*

More controversial is the date of the enigmatic Long Man of Wilmington in Sussex.

بیشتر جنجال‌برانگیز، تاریخ نقش مرموز مرد بلند ویلینگتون در ساسکس است.

While many historians are convinced the figure is prehistoric, others believe that it was the work of an artistic monk from a nearby priory and was created between the 11th and 15th centuries.

در حالی که بسیاری از تاریخ‌نگاران معتقدند این نقش پیشا تاریخی است، برخی باور دارند که این کار یک راهب هنرمند از یک صومعه نزدیک بوده و بین قرون یازدهم تا پانزدهم ساخته شده است.

The method of cutting these huge figures was simply to remove the overlying grass to reveal the gleaming white chalk below.

روش برش این اشکال عظیم به‌سادگی برداشتن چمن‌های پوششی بود تا سنگ آهک سفید درخشان زیر آن نمایان شود.

However, the grass would soon grow over the geoglyph again unless it was regularly cleaned or re-cut by a fairly large team of people.

با این حال، چمن‌ها به‌زودی بر روی نقش دوباره رشد می‌کردند، مگر اینکه به‌طور منظم توسط تیمی نسبتاً بزرگ از افراد پاکسازی یا بازتراشیده می‌شدند.

One reason that the vast majority of hill figures have disappeared is that when the traditions associated with the figures faded, people no longer bothered or remembered to clear away the grass to expose the chalk outline.

یکی از دلایل ناپدید شدن اکثریت عظیم نقوش تپه‌ای این است که وقتی سنت‌های مرتبط با آن‌ها از بین رفت، مردم دیگر به خود زحمت نمی‌دادند یا به یاد نمی‌آوردند که چمن‌ها را بردارند تا خطوط سنگ آهک نمایان شود.

Furthermore, over hundreds of years the outlines would sometimes change due to people not always cutting in exactly the same place, thus creating a different shape to the original geoglyph.

علاوه بر این، در طول صدها سال، خطوط گاهی تغییر می‌کردند زیرا مردم همیشه دقیقاً در همان مکان قبلی نمی‌بریدند، که همین مسئله باعث ایجاد شکلی متفاوت از نقش اصلی می‌شد.

That fact that any ancient hill figures survive at all in England today is testament to the strength and continuity of local customs and beliefs which have been maintained over back over millennia.

این واقعیت که هر نقشه باستانی تپه‌ای که امروزه در انگلستان باقی مانده است، گواهی بر قدرت و استمرار باورها و سنت‌های محلی است که هزاره‌ها دوام داشته‌اند.

More controversial is the date of the enigmatic Long Man of Wilmington in Sussex.

بیشتر جنجال‌برانگیز، تاریخ نقش مرموز مرد بلند ویلینگتون در ساسکس است.

While many historians are convinced the figure is prehistoric, others believe that it was the work of an artistic monk from a nearby priory and was created between the 11th and 15th centuries.

در حالی که بسیاری از تاریخ‌نگاران معتقدند این نقش پیشاتاریخی است، برخی باور دارند که این کار یک راهب هنرمند از یک صومعه نزدیک بوده و بین قرون یازدهم تا پانزدهم ساخته شده است.

The method of cutting these huge figures was simply to remove the overlying grass to reveal the gleaming white chalk below.

روش بریدن این اشکال عظیم به سادگی برداشتن چمن‌های رویه بود تا سنگ آهک سفید درخشان زیر آن نمایان شود.

However, the grass would soon grow over the geoglyph again unless it was regularly cleaned or scoured by a fairly large team of people.

با این حال، چمن‌ها به زودی دوباره بر روی نقش زمینی رشد می‌کردند، مگر اینکه به‌طور منظم توسط یک تیم بزرگ از افراد پاکسازی یا سابیده شوند.

One reason that the vast majority of hill figures have disappeared is that when the traditions associated with the figures faded, people no longer bothered or remembered to clear away the grass to expose the chalk outline.

یکی از دلایل ناپدید شدن اکثریت عظیم نقوش تپه‌ای این است که وقتی سنت‌های مرتبط با این نقوش از بین رفتند، مردم دیگر زحمت پاک کردن چمن‌ها را به خود نمی‌دادند یا فراموش می‌کردند که برای نمایان ساختن خطوط سنگ آهکی آن را بردارند.

Furthermore, over hundreds of years the outlines would sometimes change due to people not always cutting in exactly the same place, thus creating a different shape to the original geoglyph.

علاوه بر این، در طول صدها سال، خطوط گاهی تغییر می‌کردند زیرا مردم همیشه دقیقاً در همان مکان قبلی نمی‌بریدند، که همین مسئله باعث ایجاد شکلی متفاوت از نقش اصلی می‌شد.

That fact that any ancient hill figures survive at all in England today is testament to the strength and continuity of local customs and beliefs which, in one case at least, must stretch back over millennia.

این واقعیت که در انگلستان نقوش تپه‌ای کهن تا کنون باقی مانده‌اند، گواهی بر قدرت و استمرار باورها و سنت‌های محلی است که حداقل در یک مورد، باید به هزاران سال قبل بازگردد.

The Uffington White Horse is a unique, stylised representation of a horse consisting of a long, sleek back, thin disjointed legs, a streaming tail, and a bird-like beaked head.

اسب سفید آفیگتون یک نمایش منحصر به فرد و سبک‌دار از یک اسب است که شامل یک پشت بلند و صاف، پاهای نازک و جدا شده، دم روان و سری به شکل منقار پرنده است.

The elegant creature almost melts into the landscape.

این موجود شیک تقریباً در چشم‌انداز محو می‌شود.

The horse is situated 2.5 km from Uffington village on a steep slope close to the Late Bronze Age (c. 7th century BCE) hillfort of Uffington Castle and below the Ridgeway, a long-distance Neolithic track.

اسب در ۲.۵ کیلومتری روستای آفینگتون واقع شده است، بر روی یک شیب تند نزدیک به دژ عصر برن ز پایانی (حدود قرن هفتم پیش از میلادی) قلعه آفینگتون و پایینتر از ریجوی، یک مسیر نوسنگی بلندمدت *قرار دارد**.

The Uffington Horse is also surrounded by Bronze Age burial mounds.

اسب آفیگتون همچنین توسط تپه‌های دفن عصر برنز احاطه شده است.

It is not far from the Bronze Age cemetery of Lambourn Seven Barrows, which consists of more than 30 well-preserved burial mounds.

این تپه‌ها نزدیک به گورستان عصر برنز لمبورن سون باروها قرار دارد که شامل بیش از ۳۰ تپه دفن به‌خوبی حفظ‌شده است.

The carving has been placed in such a way as to make it extremely difficult to see from close quarters, and like many geoglyphs is best appreciated from the air.

نقش به‌گونه‌ای قرار داده شده که دیدن آن از فاصله نزدیک را به‌شدت دشوار می‌کند، و مانند بسیاری از نقش‌های خاکی، بهترین دید آن از هوا است.

Nevertheless, there are certain areas of the Vale of the White Horse, the valley containing and named after the enigmatic creature, from which an adequate impression may be gained.

با این حال، برخی مناطق از دره اسب سفید، دره‌ای که این موجود مرموز در آن قرار دارد و به نام او نام‌گذاری شده است، وجود دارند که از آنجا می‌توان تصویر مناسبی از آن به‌دست آورد.

Indeed on a clear day the carving can be seen from up to 30 km away.

درواقع یک روز آفتابی، این نقش از فاصله‌ای تا ۳۰ کیلومتری نیز قابل مشاهده است.

The earliest evidence of a horse at Uffington is from the 1070s CE when ‘White Horse Hill’ is mentioned in documents from the nearby Abbey of Abingdon, and the first reference to the horse itself is soon after, in 1190 CE.

اولین شواهد وجود اسب در آفیگتون از دهه ۱۰۷۰ میلادی است که در اسناد صومعه نزدیک آبیندون از «تپه اسب سفید» یاد شده است، و اولین اشاره به خود اسب هم بلافاصله پس از آن، در سال ۱۱۹۰ میلادی است.

However, the carving is believed to date back much further than that.

با این حال، باور بر این است که این نقش به دوران بسیار قدیمی‌تری از آن بازمی‌گردد.

Due to the similarity of the Uffington White Horse to the stylised depictions of horses on 1st century BCE coins, it had been thought that the creature must also date to that period.

به دلیل شباهت‌های اسب سفید آفیگتون به نقوش سبک‌دار اسب‌ها روی سکه‌های قرن اول قبل از میلاد، تصور می‌شد که این موجود نیز به آن دوران مربوط باشد.

However, in 1995 Optically Stimulated Luminescence (OSL) testing was carried out by the Oxford Archaeological Unit on soil from two of the lower layers of the horse’s body, and from another cut near the base.

با این حال، در سال ۱۹۹۵ آزمایش‌های تابش نور شیمیایی تحریک‌شده (OSL) توسط واحد باستان‌شناسی آکسفورد بر روی خاک از دو لایه پایین بدن اسب و از یک بریدگی دیگر نزدیک به پایه انجام شد.

The result was a date for the horse’s construction somewhere between 1400 and 600 BCE – in other words, it had a Late Bronze Age or Early Iron Age origin.

نتیجه به‌دست‌آمده نشان داد که ساخت اسب در حدود سال‌های ۱۴۰۰ تا ۶۰۰ قبل از میلاد بوده است – به عبارت دیگر، این اثر متعلق به دوران پایانی عصر برنز یا آغازین عصر آهن است.

The latter end of this date range would tie the carving of the horse in with occupation of the nearby Uffington hillfort, indicating that it may represent a tribal emblem making the land of the inhabitants of the hillfort.

انتهای این بازه زمانی به تاریخ‌گذاری اسب را با سکونت در قلعه پناهی نزدیک آفیگتون پیوند می‌دهد، که این خود ممکن است نشان دهد این نقوش به عنوان نمادی قبیله‌ای، قلمرو ساکنان قلعه را مشخص می‌کرده است.

Alternatively, the carving may have been carried out during a Bronze or Iron Age ritual.

به طور جایگزین، ممکن است این کندکاری در طول یک آیین عصر برنز یا آهن انجام شده باشد.

Some researchers see the horse as representing the Celtic horse goddess Epona, who was worshipped as a protector of horses, and for her associations with fertility.

برخی از محققان اسب را نمادی از الهه اسب‌های سلتیکی، اپونا می‌دانند که به عنوان محافظ اسب‌ها پرستش می‌شد و به باروری ارتباط داشته است.

However, the cult of Epona was not imported from Gaul (France) until around the first century CE.

با این حال، آیین اپونا از گل (فرانسه) تا حدود قرن اول میلادی وارد نشد.

This date is at least six centuries after the Uffington Horse was probably carved.

این تاریخ دست‌کم شش قرن پس از آن است که احتمالاً اسب آفیگتون کندکاری شده است.

Nevertheless, the horse had great ritual and economic significance during the Bronze and Iron Ages, as attested by its depictions on jewellery and other metal objects.

با این حال، اسب در دوران برنز و آهن از اهمیت آیینی و اقتصادی بزرگی برخوردار بود، همان‌طور که در تصاویر آن بر روی جواهرات و دیگر اشیای فلزی دیده می‌شود.

It is possible that the carving represents a goddess in native mythology, such as Rhiannon, described in later Welsh mythology as a beautiful woman dressed in gold and riding a white horse.

این احتمال وجود دارد که کندهکاری نماد الهه ای در اسطوره شناسی بومی باشد، مانند ریانون که در اسطوره شناسی ولزی بعدی به عنوان زن زیبایی توصیف شده که لباس طلایی پوشیده و بر اسب سفید سوار است .

The fact that geoglyphs can disappear easily, along with their associated rituals and meaning, indicates that they were never intended to be anything more than temporary gestures.

این واقعیت که گئوگلیف‌ها می‌توانند به‌راحتی ناپدید شوند، همراه با آیین‌ها و معانی مرتبطشان، نشان می‌دهد که آنها هرگز قرار نبوده بیشتر از یک ژست موقتی باشند.

But this does not lessen their importance.

اما این امر از اهمیت آنها نمی‌کاهد.

These giant carvings are a fascinating glimpse into the minds of their creators and how they viewed the landscape in which they lived.

این کندکاری‌های عظیم یک نگاه جذاب به ذهن خالقانشان و اینکه چگونه منظرهایی که در آن زندگی می‌کردند را می‌دیدند، ارائه می‌دهد.

1. Iron Age: a period (in Britain 800 BCE – 43 CE) that is characterised by the use of iron tools.

   عصر آهن: یک دوره (در بریتانیا ۸۰۰ قبل از میلاد – ۴۳ میلادی) که با استفاده از ابزارهای آهنی مشخص می‌شود.

2. Bronze Age: a period (in Britain c. 2,500 BCE – 800 BCE) that is characterised by the development of bronze tools.

   عصر برنز: یک دوره (در بریتانیا حدود ۲۵۰۰ قبل از میلاد – ۸۰۰ قبل از میلاد) که با توسعه ابزارهای برنزی مشخص می‌شود.

3. Neolithic: a period (in Britain c. 4,000 BCE – c. 2,500 BCE) that is significant for the spread of agricultural practices, and the use of stone tools.

   نوسنگی: یک دوره (در بریتانیا حدود ۴۰۰۰ قبل از میلاد – حدود ۲۵۰۰ قبل از میلاد) که با گسترش کشاورزی و استفاده از ابزارهای سنگی مشخص می‌شود.

4. Celtic: an ancient people who migrated from Europe to Britain before the Romans.

   سلتی: مردمان باستانی که قبل از رومیان از اروپا به بریتانیا مهاجرت کردند.

کلمات مهم

• Geoglyphs - نقش زمینی
• Figures - تصاویر
• Carving - حکاکی
• Prehistoric - پیش از تاریخ
• Stylised - به صورت انتزاعی
• Emblem - نماد
• Occupation - سکونت
• Hillfort - دژ کوهستانی
• Ritual - آیین
• Depictions - تصویرسازی‌ها
• Fertility - باروری
• Archaeologists - باستان‌شناسان
• Cult - آیین دینی
• Mythology - اساطیر
• Significance - اهمیت
• Signify - نشان دادن
• Tradition - سنت
• Bronze Age - عصر برنز
• Monuments - بناها
• Iron Age - عصر آهن

متن دوم

I contain multitudes

من حاوی جمعیت های زیادی هستم

Wendy Moore reviews Ed Yong’s book about microbes

وندی مور کتاب اد یونگ درباره میکروب‌ها را بررسی می‌کند.

Microbes, most of them bacteria, have populated this planet since long before animal life developed and they will outlive us.

میکروب‌ها، که بیشترشان باکتری هستند، از مدتها قبل از تکامل حیات حیوانی این سیاره را پر کرده‌اند و ما را عمر طولانی‌تری خواهند داشت.

Invisible to the naked eye, they are ubiquitous.

آن‌ها برای چشم غیر مسلح ناپیدا هستند، و در همه جا حضور دارند.

They inhabit the soil, air, rocks and water and are present within every form of life, from seaweed and coral to dogs and humans.

آن‌ها خاک، هوا، سنگ‌ها و آب را سکنی داده و در هر شکلی از زندگی، از جلبک دریایی و مرجان تا سگ‌ها و انسان‌ها حضور دارند.

And, as Yong explains in his utterly absorbing and hugely important book we mess with them at our peril.

و همانطور که یونگ در کتاب کاملاً جذاب و بسیار مهم خود توضیح می‌دهد، ما با دست زدن به آن‌ها خود را در معرض خطر قرار می‌دهیم.

Every species has its own colony of microbes, called a ‘microbiome’, and these microbes vary not only between species but also between individuals and within different parts of each individual.

هر گونه‌ای دارای مستعمره‌ای از میکروب‌ها به نام «میکروبیوم» است، و این میکروب‌ها نه تنها بین گونه‌ها بلکه بین افراد و در قسمت‌های مختلف هر فرد نیز متفاوتند.

What is amazing is that while the number of human cells in the average person is about 30 trillion, the number of microbial ones is higher – about 39 trillion.

آنچه شگفت‌انگیز است این است که در حالی که تعداد سلول‌های انسانی در یک فرد متوسط حدود ۳۰ تریلیون است، تعداد سلول‌های میکروبی بالاتر است – حدود ۳۹ تریلیون.

At best, Yong informs us, we are only 50 per cent human.

بهترین حالت این است که، یونگ به ما اطلاع می‌دهد که ما تنها ۵۰ درصد انسان هستیم.

Indeed, some scientists even suggest we should think of each species and its microbes as a single unit, dubbed a ‘holobiont’.

در حقیقت، برخی از دانشمندان حتی پیشنهاد می‌کنند که ما باید هر گونه و میکروب‌های آن را به عنوان یک واحد واحد در نظر بگیریم، که «هولوبیونت» نامیده می‌شود.

In each human there are microbes that live only in the stomach, the mouth or the armpit and by and large they do so peacefully.

در هر انسان، میکروب‌هایی وجود دارند که فقط در معده، دهان یا زیر بغل زندگی می‌کنند و در بیشتر موارد به طور مسالمت‌آمیز زندگی می‌کنند.

So ‘bad’ microbes are just microbes out of context.

پس میکروب‌های "بد" تنها میکروب‌هایی هستند که از زمینه خود خارج شده‌اند.

Microbes that sit contentedly in the human gut (where there are more microbes than there are stars in the galaxy) can become deadly if they find their way into the bloodstream.

میکروب‌هایی که به راحتی در روده انسان زندگی می‌کنند (جایی که تعداد میکروب‌ها بیشتر از تعداد ستارگان کهکشان است) می‌توانند کشنده شوند، اگر راه خود را به جریان خون پیدا کنند.

These communities are constantly changing too.

این جوامع نیز به طور مداوم در حال تغییر هستند.

The right hand shares just one sixth of its microbes with the left hand.

دست راست تنها یک ششم از میکروب‌های خود را با دست چپ به اشتراک می‌گذارد.

And, of course, we are surrounded by microbes.

و البته، ما به وسیله میکروب‌ها احاطه شده‌ایم.

Every time we eat, we swallow a million microbes in each gram of food; we are continually swapping microbes with other humans, pets and the world at large.

هر بار که غذا می‌خوریم، یک میلیون میکروب در هر گرم غذا می‌بلعیم؛ ما به طور مداوم میکروب‌ها را با سایر انسان‌ها، حیوانات خانگی و جهان اطراف خود مبادله می‌کنیم.

It’s a fascinating topic and Yong, a young British science journalist, is an extraordinarily adept guide.

این یک موضوع جذاب است و یونگ، یک روزنامه‌نگار علمی جوان بریتانیایی، راهنمای فوق‌العاده ماهری است.

Writing with lightness and panache, he has a knack of explaining complex science in terms that are both easy to understand and totally enthralling.

با سبکی سبک و پرشور می‌نویسد، او توانایی خاصی در توضیح علم پیچیده به گونه‌ای که هم فهم آن آسان باشد و هم کاملاً مجذوب‌کننده دارد.

Yong is on a mission.

یونگ مأموریتی دارد.

Leading us gently by the hand, he takes us into the world of microbes – a bizarre, alien planet – in a bid to persuade us to love them as much as he does.

با دست گرفتن ما به آرامی، او ما را به دنیای میکروب‌ها می‌برد – جهانی عجیب و بیگانه – به قصد متقاعد کردن ما برای دوست داشتن آنها به اندازه‌ای که او آنها را دوست دارد.

By the end, we do.

در نهایت، ما آنها را دوست داریم.

For most of human history we had no idea that microbes existed.

برای بیشتر تاریخ بشر ما هیچ ایده‌ای نداشتیم که میکروب‌ها وجود دارند.

The first man to see these extraordinarily potent creatures was a Dutch lens-maker called Antony van Leeuwenhoek in the 1670s.

اولین فردی که این موجودات فوق‌العاده قدرتمند را دید یک سازنده لنز هلندی به نام آنتونی فان لیوونهوک در دهه ۱۶۷۰ بود.

Using microscopes of his own design that could magnify up to 270 times, he examined a drop of water from a nearby lake and found it teeming with tiny creatures he called ‘animalcules’.

او از میکروسکوپ‌های خود که طراحی خودش بود و می‌توانست تا ۲۷۰ برابر بزرگ‌نمایی کند، استفاده کرد تا قطره‌ای از آب دریاچه‌ای نزدیک را بررسی کند و دریافت که آن پر از موجودات ریز است که او آنها را "حیوانچه‌ها" نامید.

It wasn’t until nearly two hundred years later that the research of French biologist Louis Pasteur indicated that some microbes caused disease.

تا نزدیک به دویست سال بعد، تحقیقات زیست‌شناس فرانسوی لویی پاستور نشان داد که برخی میکروب‌ها باعث بیماری می‌شوند.

It was Pasteur’s ‘germ theory’ that gave bacteria the poor image that endures today.

این نظریه میکروب پاستور بود که به باکتری‌ها تصویری منفی داد که هنوز هم ادامه دارد.

Yong’s book is in many ways a plea for microbial tolerance,

کتاب یونگ در بسیاری از جهات درخواستی برای تحمل میکروبی است،

pointing out that while fewer than one hundred species of bacteria bring disease,

و اشاره می‌کند که در حالی که کمتر از یک صد گونه باکتری باعث بیماری می‌شوند،

many thousands more play a vital role in maintaining our health.

هزاران گونه دیگر نقش مهمی در حفظ سلامت ما دارند.

The book also acknowledges that our attitude towards bacteria is not a simple one.

کتاب همچنین اذعان دارد که نگرش ما به باکتری‌ها ساده نیست.

We tend to see the dangers posed by bacteria,

ما تمایل داریم که خطرات ناشی از باکتری‌ها را ببینیم،

yet at the same time we are sold yoghurts and drinks that supposedly nurture ‘friendly’ bacteria.

اما در همان زمان ما ماست‌ها و نوشیدنی‌هایی که به ادعای شرکت‌ها باکتری‌های "دوست" را پرورش می‌دهند، می‌خریم.

In reality, says Yong, bacteria should not be viewed as either friends or foes, villains or heroes.

یونگ می‌گوید در واقع باکتری‌ها نباید به عنوان دوستان یا دشمنان، شرورها یا قهرمانان دیده شوند.

Instead we should realise we have a symbiotic relationship, that can be mutually beneficial or mutually destructive.

در عوض باید متوجه شویم که ما با باکتری‌ها همزیستی داریم که می‌تواند به نفع هر دو طرف یا به ضرر هر دو باشد.

What then do these millions of organisms do?

پس این میلیون‌ها موجود چه کاری انجام می‌دهند؟

The answer is pretty much everything.

پاسخ تقریباً همه چیز است.

New research is now unravelling the ways in which bacteria aid digestion,

تحقیقات جدید در حال کشف روش‌هایی هستند که باکتری‌ها در هضم غذا کمک می‌کنند،

regulate our immune systems, eliminate toxins, produce vitamins,

سیستم ایمنی ما را تنظیم می‌کنند، سموم را از بین می‌برند، ویتامین تولید می‌کنند،

affect our behaviour and even combat obesity.

بر رفتار ما تأثیر می‌گذارند و حتی با چاقی مبارزه می‌کنند.

‘They actually help us become who we are,’ says Yong.

یونگ می‌گوید: "در واقع، آن‌ها به ما کمک می‌کنند تا تبدیل به چیزی که هستیم، شویم."

But we are facing a growing problem.

اما ما با مشکلی رو به رشد روبرو هستیم.

Our obsession with hygiene,

وسواس ما نسبت به بهداشت،

our overuse of antibiotics and our unhealthy, low-fibre diets

استفاده بیش از حد از آنتی‌بیوتیک‌ها و رژیم‌های غذایی ناسالم و کم‌فیبر ما

are disrupting the bacterial balance and may be responsible for soaring rates of allergies and immune problems,

در حال بر هم زدن تعادل باکتریایی هستند و ممکن است مسئول افزایش نرخ آلرژی‌ها و مشکلات ایمنی باشند.

such as inflammatory bowel disease (IBD).

مانند بیماری التهابی روده (IBD) باشند.

The most recent research actually turns accepted norms upside down.

تحقیقات اخیر واقعاً هنجارهای پذیرفته‌شده را به هم می‌زنند.

For example, there are studies indicating that the excessive use of household detergents and antibacterial products

برای مثال، مطالعاتی وجود دارد که نشان می‌دهد استفاده زیاد از مواد شوینده خانگی و محصولات ضدباکتریایی

actually destroys the microbes that normally keep the more dangerous germs at bay.

در واقع باکتری‌هایی را از بین می‌برد که معمولاً باکتری‌های خطرناک‌تر را مهار می‌کنند.

Other studies show that keeping a dog as a pet gives children early exposure to a diverse range of bacteria,

مطالعات دیگر نشان می‌دهند که نگه‌داشتن سگ به‌عنوان حیوان خانگی، کودکان را در سنین پایین در معرض انواع مختلفی از باکتری‌ها قرار می‌دهد،

which may help protect them against allergies later.

که ممکن است به ایمنی آن‌ها در برابر آلرژی‌ها در آینده کمک کند.

The readers of Yong’s book must be prepared for a decidedly unglamorous world.

خوانندگان کتاب یونگ باید آماده یک دنیای کاملاً بی‌زرق و برق باشند.

Among the less appealing case studies is one about a fungus that is wiping out entire populations of frogs

یکی از مطالعات موردی کمتر جذاب در مورد قارچی است که جمعیت‌های زیادی از قورباغه‌ها را از بین می‌برد.

and that can be halted by a rare microbial bacterium.

و می‌توان آن را با یک باکتری نادر میکروبی متوقف کرد.

Another is about squid that carry luminescent bacteria that protect them against predators.

دیگری در مورد اختاپوس‌هایی است که باکتری‌های درخشان حمل می‌کنند که آن‌ها را در برابر شکارچیان محافظت می‌کند.

However, if you can overcome your distaste for some of the investigations, the reasons for Yong’s enthusiasm become clear.

با این حال، اگر از انزجار خود از برخی از تحقیقات عبور کنید، دلایل شوق یونگ برای شما روشن می‌شود.

The microbial world is a place of wonder.

دنیای میکروبی دنیای شگفت‌انگیزی است.

Already, in an attempt to stop mosquitoes spreading dengue fever – a disease that infects 400 million people a year –

در حال حاضر، در تلاش برای جلوگیری از گسترش تب دنگی توسط پشه‌ها – بیماری‌ای که سالانه ۴۰۰ میلیون نفر را مبتلا می‌کند –

mosquitoes are being loaded with a bacterium to block the disease.

پشه‌ها با یک باکتری بارگذاری می‌شوند تا از بروز این بیماری جلوگیری کنند.

In the future, our ability to manipulate microbes means we could construct buildings with useful microbes built into their walls to fight off infections.

در آینده، توانایی ما در دستکاری میکروب‌ها به این معنی است که می‌توانیم ساختمان‌هایی بسازیم که در دیوارهایشان میکروب‌های مفید برای مقابله با عفونت‌ها تعبیه شده باشد.

Just imagine a neonatal hospital ward coated in a specially mixed cocktail of microbes so that babies get the best start in life.

فقط تصور کنید که یک بخش بیمارستان نوزادان با ترکیب خاصی از میکروب‌ها پوشیده شده باشد تا نوزادان بهترین شروع را در زندگی داشته باشند.

کلمات مهم

• Microbes - میکروب‌ها
• Bacteria - باکتری‌ها
• Ubiquitous - همیشا حاضر
• Symbiotic - همزیستی
• Balance - تعادل
• Immune system - سیستم ایمنی
• Antibiotics - آنتی‌بیوتیک‌ها
• Hygiene - بهداشت
• Toxins - سموم
• Pathogen - عامل بیماری
• Detergents - مواد شوینده
• Allergies - آلرژی‌ها
• Metabolism - متابولیسم
• Fungi - قارچ
• Infection - عفونت
• Microbial - میکروبی
• Prevention - پیشگیری
• Epidemic - اپیدمی

متن سوم

How to make wise decisions

چطور تصمیمات عاقلانه بگیریم

Across cultures, wisdom has been considered one of the most revered human qualities.

در سراسر فرهنگ‌ها، خرد یکی از محترم‌ترین ویژگی‌های انسانی به شمار می‌رود.

Although the truly wise may seem few and far between, empirical research examining wisdom suggests that it isn’t an exceptional trait possessed by a small handful of bearded philosophers after all – in fact, the latest studies suggest that most of us have the ability to make wise decisions, given the right context.

اگرچه به نظر می‌رسد افراد واقعاً خردمند تعداد کمی دارند، اما تحقیقات تجربی در مورد خرد نشان می‌دهد که این ویژگی استثنایی که تنها در اختیار عده‌ای از فلاسفه ریشو باشد، نیست – در واقع، جدیدترین مطالعات نشان می‌دهند که بیشتر ما توانایی گرفتن تصمیمات عاقلانه را داریم، به شرطی که زمینه مناسب فراهم باشد.

‘It appears that experiential, situational, and cultural factors are even more powerful in shaping wisdom than previously imagined,’ says Associate Professor Igor Grossmann of the University of Waterloo in Ontario, Canada.

استاد مشارک ایگور گروسمن از دانشگاه واترلو در انتاریو، کانادا، می‌گوید: «به نظر می‌رسد که عوامل تجربی، موقعیتی و فرهنگی حتی از آنچه قبلاً تصور می‌شد، در شکل‌گیری خرد بیشتر نقش دارند.»

‘Recent empirical findings from cognitive, developmental, social, and personality psychology cumulatively suggest that people’s ability to reason wisely varies dramatically across experiential and situational contexts.

یافته‌های تجربی اخیر در روانشناسی شناختی، رشد، اجتماعی و شخصیتی بطور کلی نشان می‌دهند که توانایی افراد در استدلال عاقلانه به شدت در زمینه‌های تجربی و موقعیتی متفاوت است.

Understanding the role of such contextual factors offers unique insights into understanding wisdom in daily life, as well as how it can be enhanced and taught.

درک نقش چنین عواملی در زمینه‌های مختلف، دیدگاه‌هایی منحصر‌به‌فرد را برای فهم حکمت در زندگی روزمره و همچنین چگونگی بهبود و آموزش آن ارائه می‌دهد.

It seems that it’s not so much that some people simply possess wisdom and others lack it, but that our ability to reason wisely depends on a variety of external factors.

به نظر می‌رسد که موضوع این نیست که برخی افراد به سادگی خرد دارند و برخی فاقد آن هستند، بلکه توانایی ما در استدلال عاقلانه به مجموعه‌ای از عوامل خارجی بستگی دارد.

‘It is impossible to characterize thought processes attributed to wisdom without considering the context factors,’ explains Grossmann.

گروسمن توضیح می‌دهد: «تقریباً نسبت به فرآیندهای فکری که به خرد نسبت داده می‌شوند بدون در نظر گرفتن عامل زمینه‌ای غیرممکن است.»

‘In other words, wisdom is not solely an “inner quality” but rather unfolds as a function of situations people happen to be in.’

"به عبارت دیگر، خرد تنها یک 'ویژگی درونی' نیست، بلکه به عنوان تابعی از موقعیت هایی که افراد در آنها قرار دارند، نمایان می شود".

Some situations are more likely to promote wisdom than others.

برخی از موقعیت‌ها احتمالاً خرد را بیشتر از دیگران ترویج می‌دهند.

Coming up with a definition of wisdom is challenging, but Grossmann and his colleagues have identified four key characteristics as part of a framework of wise reasoning.

تعریف خرد کار دشواری است، اما گروسمن و همکارانش چهار ویژگی کلیدی را به عنوان بخشی از چارچوبی برای استدلال عاقلانه شناسایی کرده‌اند.

One is intellectual humility or recognition of the limits of our own knowledge, and another is appreciation of perspectives wider than the issue at hand.

یکی از آن‌ها فروتنی فکری یا شناسایی محدودیت‌های دانش خودمان است، و دیگری قدردانی از دیدگاه‌هایی فراتر از موضوع در حال بررسی است.

Sensitivity to the possibility of change in social relations is also key, along with compromise or integration of different attitudes and beliefs.

حساسیت به امکان تغییر در روابط اجتماعی نیز کلیدی است، به همراه سازش یا ادغام نگرش‌ها و باورهای مختلف.

Grossmann and his colleagues have also found that one of the most reliable ways to support wisdom in our own day-to-day decisions is to look at scenarios from a third-party perspective, as though giving advice to a friend.

گروسمن و همکارانش همچنین دریافتند که یکی از مطمئن‌ترین راه‌ها برای حمایت از خرد در تصمیمات روزمره خود این است که سناریوها را از دیدگاه یک شخص ثالث نگاه کنیم، گویی که به دوستی نصیحت می‌کنیم.

Research suggests that when adopting a first-person viewpoint we focus on ‘the focal features of the environment’ and when we adopt a third-person, ‘observer’ viewpoint we reason more broadly and focus more on interpersonal and moral ideals such as justice and impartiality.

تحقیقات نشان می‌دهد که وقتی دیدگاه اول‌شخص را اتخاذ می‌کنیم، بر «ویژگی‌های کانونی محیط» تمرکز می‌کنیم و وقتی دیدگاه سوم‌شخص یا «ناظر» را می‌پذیریم، استدلال ما گسترده‌تر می‌شود و بیشتر بر آرمان‌های بین‌فردی و اخلاقی مانند عدالت و بی‌طرفی تمرکز می‌کنیم.

Looking at problems from this more expansive viewpoint appears to foster cognitive processes related to wise decisions.

نگاه کردن به مشکلات از این دیدگاه وسیع‌تر به نظر می‌رسد که فرآیندهای شناختی مرتبط با تصمیمات حکیمانه را تقویت می‌کند.

What are we to do, then, when confronted with situations like a disagreement with a spouse or negotiating a contract at work, that require us to take a personal stake?

پس چه باید کرد وقتی با موقعیت‌هایی مانند اختلاف نظر با همسر یا مذاکره در یک قرارداد در محل کار مواجه می‌شویم که نیاز به دخالت شخصی ما دارد؟

Grossmann argues that even when we aren’t able to change the situation, we can still evaluate these experiences from different perspectives.

گروسمن استدلال می‌کند که حتی زمانی که نمی‌توانیم موقعیت را تغییر دهیم، هنوز می‌توانیم این تجربیات را از دیدگاه‌های مختلف ارزیابی کنیم.

For example, in one experiment that took place during the peak of a recent economic recession, graduating college seniors were asked to reflect on their job prospects.

برای مثال، در یکی از آزمایش‌هایی که در اوج یک رکود اقتصادی اخیر انجام شد، فارغ‌التحصیلان سال آخر دانشگاه از آن‌ها خواسته شد تا به چشم‌انداز شغلی خود فکر کنند.

The students were instructed to imagine their career either ‘as if you were a distant observer’ or ‘before your own eyes as if you were right there’.

به دانشجویان این دستورالعمل داده شد که شغل خود را یا گویی که شما یک ناظر دور هستید یا پیش چشمان خودتان، گویی که در همان موقعیت قرار دارید تصور کنند .

Participants in the group assigned to the ‘distant observer’ role displayed more wisdom-related reasoning (intellectual humility and recognition of change) than did participants in the control group.

شرکت‌کنندگان در گروهی که به نقش «ناظر دوردست» اختصاص داده شده بودند، استدلال‌های مرتبط با خرد بیشتری (فروتنی فکری و شناخت تغییرات) نسبت به شرکت‌کنندگان در گروه کنترل نشان دادند.

In another study, couples in long-term romantic relationships were instructed to visualize an unresolved relationship conflict either through the eyes of an outsider or from their own perspective.

در مطالعه دیگری، به زوج‌هایی در روابط عاشقانه بلندمدت گفته شد تا یک تعارض حل‌نشده در رابطه را یا از دیدگاه یک بیگانه یا از دیدگاه خودشان تصور کنند.

Participants then discussed the incident with their partner for 10 minutes, after which they wrote down their thoughts about it.

سپس شرکت‌کنندگان برای ۱۰ دقیقه این حادثه را با شریک خود بحث کردند و بعد از آن افکارشان را درباره آن نوشتند.

Couples in the ‘other’s eyes’ condition were significantly more likely to rely on wise reasoning – recognizing others’ perspectives and searching for a compromise – compared to the couples in the egocentric condition.

زوج هایی که در وضعیت چشمان دیگران بودند، بهطور قابل توجهی بیشتر از زوج های در وضعیت خودمحور به استدلال های حکیمانه شناسایی دیدگاه های دیگران و جستجو برای رسیدن به توافق تکیه داشتند.

‘Ego-decentering promotes greater focus on others and enables a bigger picture, conceptual view of the experience, affording recognition of intellectual humility and change,’ says Grossmann.

گروسمن می گوید "کاهش تمرکز بر خود باعث تمرکز بیشتر بر دیگران می شود و این امکان را فراهم می آورد که دیدگاهی جامعتر و مفهومی از تجربه به دست آید، که در نتیجه به شناسایی فروتنی humility intellectual و تغییر میانجامد.

We might associate wisdom with intelligence or particular personality traits, but research shows only a small positive relationship between wise thinking and crystallized intelligence and the personality traits of openness and agreeableness.

ما ممکن است خرد را با هوش یا ویژگی‌های شخصیتی خاصی مرتبط بدانیم، اما تحقیقات نشان می‌دهد که رابطه اندکی بین تفکر حکیمانه و هوش متبلور و ویژگی‌های شخصیتی پل باز و توافق وجود دارد.

‘It is remarkable how much people can vary in their wisdom from one situation to the next, and how much stronger such contextual effects are for understanding the relationship between wise judgment and its social and affective outcomes as compared to the generalized “traits”’, Grossmann explains.

گروسمن توضیح می‌دهد: «این شگفت‌انگیز است که مردم چقدر می‌توانند در خرد خود از یک موقعیت به موقعیت دیگر تغییر کنند و چقدر اثرات زمینه‌ای برای درک رابطه بین قضاوت حکیمانه و پیامدهای اجتماعی و عاطفی آن نسبت به ویژگی‌های عمومی مهم‌ترند.»

‘That is, knowing how wisely a person behaves in a given situation is more informative for understanding their emotions or likelihood to forgive [or] retaliate as compared to knowing whether the person may be wise “in general”.’

«یعنی دانستن اینکه یک فرد در یک موقعیت خاص چقدر حکیمانه رفتار می‌کند، برای درک احساسات یا احتمال بخشش [یا] انتقام‌جویی او مفیدتر است به دانستن اینکه آیا فرد به طور کلی خردمند است یا نه.»

کلمات مهم

• Wisdom - خرد
• Empirical research - تحقیق تجربی
• Cognitive psychology - روانشناسی شناختی
• Developmental psychology - روانشناسی رشد
• Social psychology - روانشناسی اجتماعی
• Personality psychology - روانشناسی شخصیت
• Reasoning - استدلال
• Intellectual humility - تواضع فکری
• Perspective - دیدگاه
• Sensitivity - حساسیت
• Compromise - مصالحه
• Attitudes - نگرش‌ها
• Contextual factors - عوامل زمینه‌ای
• First-person viewpoint - دیدگاه اول شخص
• Third-person viewpoint - دیدگاه سوم شخص
• Interpersonal - بین‌فردی
• Moral ideals - ارزش‌های اخلاقی
• Cognitive processes - فرآیندهای شناختی
• Ego-decentering - کاهش خودمحوری
• Crystallized intelligence - هوش متبلور